2 - مسامحه و غفلت از واجبات بدنى ، مالى و روحى و سبك انگاشتن سنن الهى .
3 - فرو رفتن در ملاهى و مناهى و كارهاى بيهوده .
انسان اگر با توجه به آيات حق به دنيا و اهل دنيا بنگرد ، به اين نتيجه مىرسد كه دنيا براى انسان ، خانهء به دست آوردن كمال و اهل دنيا هم بندگان و عباد حضرت حقّند ، بايد دنيا را سرمايهء كمال و رشد قرار داد و براى مخلوق خدا هم منبع خير و بركت بود .
با اين ديد ، انسان نه گرفتار مال حرام مىشود ، نه از فرايض و سنن غافل مىماند ، نه دچار خوض در ملاهى و مناهى مىشود .
آيا دنياى از دست رفتنى ارزش دارد كه به حرام نزد انسان جمع شود و به خاطر آن فرايض و سنن ترك شود و براى لذت بردن از آن ، آدمى دچار محرّمات الهى و امور ناپسند شود ؟ !
چهرههاى درخشان مبارزه با هواى نفس
بازگو كردن حيات پاك اولياى الهى و عاشقان صادق حق كه پاكى در زندگى و نورانيت باطن را از طريق مبارزه با هوا به دست آوردند فرصت و مجالى بسيار وسيع لازم دارد و در اين باب كتابهاى مستقلى بايد نوشت ولى از باب اين كه :
آب دريا را اگر نتوان كشيد * هم به قدر تشنگى بايد چشيد « 1 »
تا جايى كه امكان باشد به نمونههايى اشاره مىرود ، باشد كه توجّه در زندگى اين پاكمردان پاك باخته درسى براى زندگى ما باشد .
هامش
( 1 ) - مولوى .