[ وَدَليلُ الْعاقِلِ شَيْئانِ : صِدْقُ الْقَوْلِ وَصَوابُ الْفِعْلِ ، وَالْعاقِلُ لا يُحَدِّثُ بِما يُنْكِرُهُ الْعُقُولُ ، وَلا يَتَعَرَّضُ لِلتُّهْمَةِ ، وَلا يَدَعُ مُداراةَ مَنِ ابْتُلِىَ بِهِ ، وَيَكُونُ الْعِلْمُ دَليلَهُ فى أعْمالِهِ ، وَالحِلْمُ رَفيقَهُ فى أحْوالِهِ ، وَالْمَعْرِفَةُ يَقينَهُ فى مَذاهِبِهِ ]
نشانههاى عاقل
نشانهء شخص عاقل دو حقيقت است :
راستگويى و درست كردارى .
و عاقل سخنى نمىگويد كه در پيشگاه عقل منكر و مردود افتد و كارى نمىكند كه در معرض تهمت قرار بگيرد و مداراى با افراد ناباب و ناجور را از دست نمىدهد .
عاقل پيوسته در كنار روشنايى علم حركت مىكند و در تمام احوال حلم را قرين و رفيق خود مىدهد و در مسئلهء مذهب و سلوك و سير و عمل از روى معرفت و بينش قدم برمىدارد .
سودمندترين قوم براى انسان قوم با معرفت است ، از بركت روشنايى معرفت ، منافع حقيقى و مضار واقعى تميز داده مىشود .
بعثت انبيا و تجلى كتب آسمانى در حيات انسانى و امامت امامان عليهم السلام ، محض تحقق معرفت در زندگى انسان بود .