29 - صابر و ثابت قدم در امور دين و كار خير است .
30 - گريزان از هوا و هوس و خواهشهاى غلط نفسانى و شيطانى است .
31 - از هرچه كه لغو و بىمعناست ، محترز و روى گردان است .
32 - اول فكر مىكند بعد مىگويد ، يعنى زبانش پشت قلب اوست .
33 - غضبش براى حق و نسبت به امور دنيا عصبانى نمىگردد .
34 - در دنيا غريب است ، يعنى كم نظير و بىهمراه و از اين غربت و از اين كه هم دل و هم زبانش كم است شاكى نيست .
35 - به تمام امور با كمك نور خدا مىنگرد ، يعنى داراى ايمانى قوى و قلبى منور به نور عشق و معرفت است .
36 - در امر دين چون كوه پايدار و هيچ حادثهاى قدرت بيرونآوردن وى را از فضاى ملكوتى دين ندارد .
37 - به اقبال دنيا مغرور نشود و از ادبار دنيا محزون نمىگردد .
38 - به عواقب همهء امور فكر كرده و به اين خاطر در عاقبت كار از حسرت و ندامت و پشيمانى در امان است .
39 - از هر امرى درس و عبرت مىگيرد .
40 - دلش از ياد خدا روشن و از مقام حضرت رب خائف است .
41 - حقوق ديگران را در تمام امور حفظ كرده و از غيبت كردن سخت پرهيز دارد .
42 - در هيچ يك از امور دينى اعم از واجبات بدنى و مالى و اجتماعى ، خود را آلوده به ريا نكرده و از اخلاص خالى نمىكند .
43 - در معاملات مادى جانب احكام فقهى را رعايت كرده و مطلقاً بندهء خداست .
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 341
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٣٤١