و بىخبرى و آزاد كردن آنان از مشكلات مادى و معنوى است و حرص به رساندن خود به نقطهء با عظمت لقاى حق و خشنودى حضرت دوست ، چنان كه اخلاق همهء انبيا و امامان و اوليا بوده و قرآن مجيد به اين حقيقت ، ناطق است .
آرى ، چه سرمايهاى از معرفت به حق و چه مايهاى از حرص زدن براى رسيدن به آغوش رحمت و مغفرت محبوب ، پر منفعتتر و سودمندتر است ؟ !
حرص مذموم
در سطور گذشته به اين حقيقت اشاره شد كه اگر دست حرص از دامن هدايت حق كوتاه گردد و مهار حرص به دست ناپاك هواى نفس بيفتد ، آدمى دچار بلاى دنيا و عذاب آخرت مىگردد .
حرص ، در صورتى كه در كنار چراغ پر فروغ هدايت قرار نگيرد ، از انسان در جهت مقام ، فرعون و در جنب مال ، قارون و در كنار دانش ، بلعم باعورا مىسازد ! !
حملات شديد دانشمندان علم اخلاق به مسئلهء حرص به عنوان يكى از بدترين رذائل ، متوجه چنين حرصى است .
حرص مذموم در كلام نراقى
فقيه بزرگ ، ملا احمد نراقى در باب حرص مذموم مىفرمايد « 1 » :
از رذايل متعلّقه به قوهء شهويه ، صفت حرص است و آن صفتى است نفسانيه كه آدمى را مىدارد بر جمع نمودن زايد از آنچه به آن احتياج دارد و اين صفت ، يكى از شعب حبّ دنيا و از جمله صفات مهلكه و اخلاق مضلّه است ، بلكه اين صفت
هامش
( 1 ) - معراج السعادة : 301 در بيان صفت حرص .