اللّه آزاد شده و با اين روزه كه داراى چنين سكوتى از همه گناهان است به ولايت خدا پيوسته باشيد ، گناهانى كه خداوند شما را در ظاهر و باطن از آن نهى كرده است .
حق خشيت او را در نهان و آشكار به جاى آر و در ايام روزه وجودت را به حق ببخش ، به نحوى كه قلب را براى او فارغ كنى و دل را براى اجراى امر او منصوب نمايى ، چون چنين كردى به حقيقت روزهدار شدى و امر مولايت را اطاعت كردى و هر چه از اين برنامه كم بگذارى به مقدار آن از ارزش روزهات كم مىشود ، تا اين كه حضرت صادق عليه السلام فرمود : روزه فقط خوددارى از خوردن و آشاميدن نيست ، خداوند روزه را حجاب بين عبد و تمام گناهان فعلى و قولى قرار داد ، آن كس كه اين شرايط را عمل كند روزه را افطار كرده كه روزه داران چقدر اندكاند و گرسنگان چه زيادند « 1 » .
امام باقر عليه السلام فرمود :
خداوند تعالى را ملائكهاى است كه موكل بر روزهداراناند ، از روز اول ماه تا آخر آن براى روزهداران طلب مغفرت كنند و هر شب به وقت افطار فرياد مىزنند ، اى بندگان خدا ! شما را بشارت باد كه گرسنگى كمى كشيديد و به دنبال آن سيرى شما زياد است ، مبارك شديد و مبارك شد در شما ، چون شب آخر شود فرياد كنند ، اى عباد خدا ! بر شما بشارت باد كه خداوند شما را آمرزيد و توبه شما را قبول كرد ، بنگريد كه پس از اين ماه زندگى را چگونه از سر مىگيريد « 2 » .
عَنْ يُونُسِ بْنِ حَمْدانِ الرّازى قالَ : سَمِعْتُ أبا عَبْدِاللّه عليه السلام يَقُولُ : مَنْ أفْطَرَ
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعة : 10 / 166 ، باب 11 ، حديث 13132 ؛ بحار الأنوار : 93 / 292 ، باب 36 ، حديث 16 .
( 2 ) - المحاسن : 33 .