از زمانى كه نطفهء انسان بسته مىشود ، تا روزى كه نوبت زندگيش در اين جهان به پايان مىرسد ، بر اساس تمام نيازهايش ، بر سفرهء كرم و احسان حضرت او نعمت مىبيند .
وجود مقدس حضرت حق بر اساس اسم رحمان ، تمام موجودات كارگاه هستى را مشمول نعم مادى و انسان را علاوه بر نعم مادى ، بر اساس رحيميتش مشمول نعم معنوى قرار داده است .
در جايى از قرآن مجيد مىفرمايد :
[ وَ أَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظاهِرَةً وَ باطِنَةً ]
« 1 » .
و نعمت هاى آشكار و نهانش را بر شما فراوان و كامل ارزانى داشته .
و در جاى ديگر مىفرمايد :
[ وَ آتاكُمْ مِنْ كُلِّ ما سَأَلْتُمُوهُ وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لا تُحْصُوها ]
« 2 » .
و از هر چيزى كه [ به سبب نيازتان به آن ] از او خواستيد ، به شما عطا كرد .
و اگر نعمت هاى خدا را شماره كنيد ، هرگز نمىتوانيد آنها را به شماره آوريد .
آن گاه قرآن مردم را نسبت به مصرف كردن نعمتها بر دو دسته تقسيم مىكند :
آنان كه هماهنگ با قوانين عالى الهى نعمتها را به مصرف گذاشته و در نتيجه تمام نعمت هاى حق را تبديل به عقايد صحيحه ، اخلاق حسنه و اعمال صالحه كردند و از اين راه به خير دنيا و آخرت نايل شدند و به عبارت ديگر بر اساس برنامههاى الهى ، نعمتهاى حق را شكرگزارى كردند ؛ به اين معنا كه هر نعمتى را در همان موردى به مصرف گذاشتند كه دستور حضرت رب الارباب بود .
هامش
( 1 ) - لقمان ( 31 ) : 20 .
( 2 ) - ابراهيم ( 14 ) : 34 .