قرآن براى استخلاص مسجونين در اين زندان تاريك دنيا و رهايى مغلولين در زنجيرهاى آمال و امانى و رساندن آنها از حضيض نقص و ضعف و حيوانيت به اوج كمال و قوت و انسانيت و از مجاورت شيطان به موافقت ملكوتيين بلكه وصول به مقام قرب و حصول به مرتبهء لقاء اللّه كه اعظم مقاصد و مطالب اهل اللّه است آمده است .
از اين جهت اين كتاب ، كتاب دعوى به حق و سعادت است و بيان كيفيت وصول بدين مقام مىباشد .
مندرجات آن اجمالًا آن چيزى است كه در اين سير و سلوك الهى مدخليت دارد و يا اعانت مىكند سالك و مسافر الى اللّه را و به طور كلى يكى از مقاصد مهمهء آن دعوت به معرفة اللّه و بيان معارف الهيه است ، از شؤون ذاتيه و اسمائيه و صفاتيه و افعاليه و از همه بيشتر در اين مقصود ، توحيد ذات و اسما و افعال است كه بعضى از آن به صراحت و بعضى به اشارت مستقصى مذكور است .
و بايد دانست كه در اين كتاب جامع الهى به طورى اين معارف از معرفت ذات تا معرفت افعال مذكور است كه هر طبقه به قدر استعداد خود از آن ادراك مىكند ! !
چنانچه آيات شريفهء توحيد و خصوصاً توحيد افعال را علماى ظاهر و محدثان و فقها رضوان اللّه عليهم طورى بيان و تفسير مىكنند كه به كلى مخالف و مباين است با آنچه اهل معرفت و علماى باطن تفسير مىنمايند و نويسنده هر دو را در محل خود درست مىداند ؛ زيرا كه قرآن شفاى دردهاى درونى است و هر مريض را به طورى علاج مىكند .
چنانچه آيهء كريمهء :
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 242
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٢٤٢