[ وَاقْصِدْ في مَشْيِكَ « 1 » وَراقِبِ اللّهَ في كُلِّ خُطْوَةٍ كَأَنَّكَ عَلَى الصِّراطِ جائِزٌ ووَلا تَكُنْ لَفّاتاً وَأَفْشِ السَّلامَ لِأَهْلِهِ مُبْتَدِئاً وَمُجيباً ]
در راه رفتن ميانهروى را رعايت كن ، نه تند برو نه كند قدم بردار و در هر قدمى و گامى كه بر مىدارى متوجه مراقبت و حكم خدا باش ، فكر كن كه به قدم ديگر نمىرسى ، خداى نخواسته اگر در قدم معصيت باشى و به قدم بعد براى توبه نرسى ، چه مىكنى ؟
در حركت نسبت به امور الهى محتاط باش ، مانند كسى كه از پل صراط مىگذرد ، چنانكه او آناً فآناً گويا در شرف افتادن است و به جناب احديت در كمال جزع و استغاثه ، تو نيز آن چنان باش ، در هيچ حال از ياد حضرت حق غفلت مكن كه مبادا اجل برسد و تو از او غافل باشى .
در مسير راه به هريك از برادران مسلمان كه بر مىخورى سلام كن و اگر سلام كنند جواب بده كه پاسخ سلام واجب و ابتدا كردن آن مستحب است .
در اسلام از جمله عملهاى مستحب كه ثوابش از واجب بيشتر است ، سلام است و مقصود شارع در هر صورت افشاى سلام مىباشد كه در حديث آمده :
عَن ابى جعفر عليه السلام : ثلاث درجات : إِفْشاءُ السَّلامِ وَإطْعامُ الطَّعامِ وَالصَّلاةُ بِاللَّيْلِ
هامش
( 1 ) - اين جمله در نسخهء عبدالرزاق لاهيجى نمىباشد .