[ سَئَلَ بَعْضُ أصْحابِ أَبي الدرداء أَهْلَ دارِهِ عَنْهُ فَقالَتْ :
خَرَجَ ، فَقالَ : مَتى يَعُودُ ؟ قَالَتْ : مَتى يَرْجِعُ مَنْ رُوحُهُ بِيَدِ غَيْرِهِ ؟ ! وَلا يَمْلِكُ لِنَفْسِهِ نَفْعاً وَلا ضَرّاً ] « 1 » بعضى از ياران ابوالدرداء به درب خانهاش آمدند و از همسر او پرسيدند كه او كجاست ؟ گفت : بيرون رفته است . گفتند : كى مىآيد ؟ گفت : چه سؤالى است ؟
كسى كه روحش و جانش به دست ديگرى است ، كى بر مىگردد ؟ كسى كه مالك خود نسبت به نفع و ضررى نيست ؟ !
بعضى از زنان تربيت شدهء معارف الهى ، راستى از چه معرفتى برخوردار بودند گاهى زنان با معرفت و آنان كه در مدرسهء انبيا و امامان عليهم السلام تربيت شدند براى همهء انسان ها در تمام زمينهها درس و عبرتاند .
فيض كاشانى آن عارف بزرگ و عالم سترك مىگويد :
بعضى از زنان ، اوّل صبح تا كنار درب خروجى منزل به بدرقهء شوهر مىآمدند و به وقت خداحافظى مىگفتند : اى مرد خانه ! مطمئن باش كه من و فرزندانت به توفيق الهى بهگونهاى تربيت شدهايم كه حاضريم به حداقل غذا و لباس و مسكن قناعت كنيم ، مبادا به وقت كسب ما را در نظر گرفته و بگويى بايد به زندگى گشايش بدهم تا زن و فرزندم راحت باشند ، آن گاه حدود و مقررات الهى را شكسته دست
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 73 / 167 .