[ وَلا يَكُنْ خُرُوجُكَ إلّابِطاعَةٍ أَوْ في سَبَبٍ مِنْ أَسْبابِ الدّينِ ]
خروج از خانه
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
بيرون رفتنت از خانه يا براى طاعت از حق و انبيا و امامان عليهم السلام باشد ، يا علت خروجت مسألهاى از مسائل دين الهى .
آنچه در اسلام خير و نيكى شناخته شده ، انجام آن اطاعت از امر حق و به جاى آوردن آن عبادت و بندگى خداست . خروج از منزل اگر به نيت كار خير و انجام يك برنامهء نيك و گره گشايى از كار مسلمانان باشد ، در حقيقت گردش و حركت در مدار طاعت خداست .
نيّات خروج در روايات
در زمينهء نيّت هر كار خير و عمل نيكى كه انسان به هنگام خروج از خانه داشته باشد ، روايات مهمى در كتب اسلامى وارد شده است كه به بعضى از آن روايات اشاره مىشود .
قالَ رَسُولُ اللّهِ : مَنْ أَصْبَحَ لا يَهْتَمُّ بِأُمُورِ الْمُسْلِمينَ فَلَيْسَ بِمُسْلِمٍ « 1 » .
هامش
( 1 ) - الكافى : 2 / 163 ، باب الإهتمام بأمور المسلمين ، حديث 1 ؛ بحار الأنوار : 71 / 337 ، باب 20 ، حديث 116 .