اميد است خانهء همهء ما خانهء عبادت ، تربيت ، فضيلت ، كرامت ، اجراى حقوق الهى باشد و خروج ما از منزل همراه با عبرت و به نيت خدمت به تمام مسلمانان و گره گشايى از گرفتاران عالم باشد و همانطور كه حضرت صادق عليه السلام فرمودند ، بهگونهاى از خانه خارج شو كه گويى ديگر به آن بر نمىگردى ! !
جداً آنان كه به اين خانههاى از دست رفتنى و به اين خشت و گل ناقابل دل بستهاند و براى به دست آوردن و حفظ آن خود را به هر آب و آتشى مىزنند و مراعات حلال و حرام خدا را نمىكنند ، از نور عقل محجوب و از بارگاه قدس دور و از فيوضات ربانى آيينهء دل آنان مستور است .
بيابانست و كوه و خانهاى چند * درون خانهها ديوانهاى چند
نه مردى بينى اينجا نه حقيقت * سراسر كودك و افسانهاى چند
همه پير خراباتش بنامند * كهن رندى كه زد پيمانهاى چند
ز روى سالكانش چشم بد دور * پرى جويان زهم ديوانهاى چند
بسوزد شمع اينجا خويشتن را * براى خاطر پروانهاى چند
نه گنجى هست و نه جوياى گنجى * همه در كاوش ويرانهاى چند
چه خوش بودى گر اين دارالمجانين * شدى خلوتگه فرزانهاى چند