و جز تعداد كمى از آنها آن هم به ندرت ، زنده وارد رودهها نخواهند شد .
ميكروبهايى كه داخل دهليز پر پيچ و خم سوراخهاى بينى شوند ، به واسطهء رطوبت چسبندهاى كه در جدار بينى است ، مانند مگس كه پايش به كاغذ مگسگير مىچسبد به دام مىافتند .
با اين كه جدار بينى تحريك مىگردد و آنها با عطسه يا بر اثر بروز زكام بيرون ريخته مىشوند و اگر فرضاً به مجراى تنفس برسند در رطوبت مخاطى آن گير افتاده با تكان سرفه به خارج پرتاب مىگردند و يا تارهاى ذرّه بينى كه در مجراى تنفّس قرار دارند و دائماً در ارتعاش و لرزشاند ، آن رطوبت لزج آلوده به ميكروب را به حلق مىرسانند و از آنجا در لولهء هاضمه سرازير و دفع مىگردند .
اگر ميكروبى از ميان ساييدگى پوست رد شده وارد بدن گردد ، شايد فكر كنند خطراتى به وجود خواهد آورد ، اما اين طور نخواهد شد .
فرضاً ميخ آلوده به ميكروب به پاى ما فرو رود ، هر ميكروبى كه داخل نسج بدن شود ، پس از بيست دقيقه ، دو نيم مىگردد و به دنبال آن هر نيمى به دو قسمت تقسيم مىشود ، اگر به همين ترتيب پيش رود و به دنبال آن هر نيمى به دو قسمت تبديل شود در ظرف هفت ساعت تعداد زادههاى ميكروب به يك ميليون و روز بعد به ميلياردها خواهد رسيد .
در اين حال وجود ما تحت استيلاى آنها غوطه ور در ميكروب مىشود ؛ اما خوشبختانه پيش از بروز خطر ، يك نيروى دفاعى به كمك مىرسد و محل فرورفتگى ميخ ورم مىكند ، در آن محل ميكروبها پخش مىشوند و مبارزه و پيكار ميكروبها با سلّولهاى بدن شروع مىشود و از سلّولها ، موادّ شيميايى ترشّح و در موضع پخش مىگردد تا به رگهاى مويى خون مىرسد و به مجرّد رسيدن ، رگها منبسط و جدار آنها بازتر مىشود و خونابه يا مادّه پلاسما مخلوط با
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 385
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٣٨٥