داوود به پروردگار عرضه داشت : هرگاه مرا ديدى روى از مجالس ذاكرين گردانده و به سوى مجالس اهل غفلت در حركتم ، پايم را بشكن كه اين شكسته شدن پا نعمتى است كه به من مرحمت مىفرمايى .
قَالَ صلى الله عليه و آله : الْمَجْلِسُ الصَّالِحِ يُكَفِّرُ عَنِ الْمُؤْمِنِ أَلْفَىْ أَلْفِ مَجْلِسٍ مِنْ مَجَالِسِ السُّوءِ « 1 » .
پيامبر بزرگ صلى الله عليه و آله فرمود : يك مجلس شايسته ، كفّارهء مؤمن است در برابر دو هزار هزار مجلس بد .
قَالَ أَبُو جَعْفَر عليه السلام : إنَّ ذِكْرَنَا مِنْ ذِكْرِ اللّهِ وَذِكْرِ عَدُوِّنَا مِنْ ذِكْرِ الشَّيْطَانِ « 2 » .
امام باقر فرمودند : مجلسى كه در آن ياد ما هست ( و در آن مجلس از زندگى ، آداب ، فرهنگ و حلال و حرام ما و مسائلى كه براى رشد شما گفتهايم صحبت است ) ، ذكر خداست و ذكر دشمنان ما ، ذكر شيطان است .
امام باقر عليه السلام فرمودند :
در توراتِ واقعى كه به موسى نازل شده آمده است كه موسى از خداوند پرسيد :
اى پروردگار من ! به من نزديكى تا با تو مناجات كنم يا دورى تا صدايت بزنم . وحى شد : من همنشين كسى هستم كه در ذكر من است ، موسى گفت : روزى كه پوششى نيست ، كدام بنده در پوشش تواست فرمود : آنان كه ياد من هستند و من ياد آنانم و به خاطر من با هم در محبّتاند و من عاشق آنها هستم ، اينان كسانى هستند كه هرگاه اراده كنم عذابى به اهل زمين بدهم از آنان ياد مىكنم تا عذاب از آنان دفع شود « 3 » .
هامش
( 1 ) - محجة البيضاء : 2 / 270 ، كتاب الأذكار والدعوات ، باب 1 .
( 2 ) - الكافى : 2 / 496 ، باب ما يجب من ذكر اللّه عزّ وجل ، حديث 2 ؛ بحار الأنوار : 72 / 468 ، باب 95 ، حديث 20 .
( 3 ) - الكافى : 2 / 496 ، باب ما يجب من ذكر اللّه عزّ وجل ، حديث 4 ؛ بحار الأنوار : 13 / 342 ، باب 11 ، حديث 20 .