على عليه السلام فرمود : شما را به فقيهى كه واقعاً فقيه است خبر دهم ؟ كسى كه زمينهء افتادن مردم را در گناه ايجاد نكند و آنان را از رحمت حق نااميد ننمايد و از مكر الهى به آنها ايمنى ندهد و قرآن را رها ننمايد براى اين كه دنبال غير آن رود ، در عبادتى كه آگاهى نيست خيرى نمىباشد ، در علمى كه انديشه نيست خيرى وجود ندارد ، در قرآن خواندنى كه تدبّر نيست بهرهاى نيست .
كسى اگر بخواهد پس از قرآن مجيد از سنّت اطلاع پيدا كند بايد به رواياتى كه از پيامبر صلى الله عليه و آله و ائمهء معصومين عليهم السلام رسيده مراجعه نمايد ؛ صفحات ناچيز اين نوشته گنجايش منعكس كردن گوشهاى از اين درياى بىپايان الهى را ندارد ، روايات بالا فقط به عنوان نمونه براى نشان دادن سنّت ذكر شد ؛ سنّت ، بال و پرى گسترده به تمام ابعاد حيات انسانى دارد و مجموعهء آن در هزاران كتاب روايتى به وسيلهء بزرگان دين جمعآورى شده است .
بنابراين محتواى وحى در كتاب و سنّت قرار دارد و هر مسلمانى وظيفه دارد در حدّ لازم از قرآن و سنّت آگاه شده و براساس آن آگاهى عمل كند .
در قرآن مجيد آمده كه نيكوكاران و عاملان به مسائل الهى در روز قيامت از بهترين پاداش برخوردارند و اهل گناه و عصيان در همان روز در بدترين عذاب بسر خواهند برد .
معاد در قرآن مجيد بيش از هزار آيه دارد و در سنّت به عنوان تفسير آيات معاد هزاران روايت قابل توجّه وارد شده است ؛ آيات قرآن و روايات ، معاد را همچون توحيد از اساسىترين مسائل الهى دانسته و اعتقاد به آن را از اركان اصلى به حساب آورده است .
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 437
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٤٣٧