از هوى و هوس اشاره شود ، تا معلوم گردد ، علم وقتى در نفس و دل و جان انسان بىهوى جايگزين گردد ، چه سود سرشارى براى دنيا و آخرت آن عالم و ديگران خواهد داشت .
خبر گناه ، سبب مرگ عالم
حاج ميرزا محمّدحسين يزدى كه در سال 1307 از دنيا رفت و در قسمت غربى قبرستان حافظيّهء شيراز دفن شد ، از علما و دانشمندان بزرگ شيعه و از زهّاد و عبّاد عالىقدر عصر خود بود .
او انسان خود ساختهاى بود ، چهرهء پاك اعمال او نشان مىداد كه انگار هوى و هوس در او وجود ندارد ، در تمام برنامهها و روابط و اخلاقيّات ، آداب اسلامى را مراعات مىكرد .
در زمان او براى استان فارس ، استاندارى فرستادند . استاندار براى آشنايى با وضع استان و به خصوص شهر شيراز ، در روز پنجشنبه از بزرگان قوم و رؤساى اصناف ، در باغ حكومتى دعوتى به عمل آورد ، عدّهاى از سران بازار شيراز كه لباس و چهرهء آنان از همه مذهبىتر بود نيز در آن مجلس شركت داشتند ، پس از صرف نهار ، يك گروه مطرب كليمى ، برنامه اجرا كردند ، فضاى آن مجلس را فسق و فجور آلوده كرد ! !
داستان آن مجلس و شركتكنندگان و برنامههايش را براى حاج ميرزا محمّد حسين نقل كردند ، پس از نماز عصر روز جمعه به منبر رفت ، در حالى كه از شدّت اندوه و غصّه بلند بلند مىگريست . فرمود : چگونه ممكن است ، كسانى كه با اهل علم رابطه دارند و قيافهء چهرهء آنان نمايشگر دين است ، در مجلسى شركت كنند كه از شرايط دين خدا دور بوده و در آنجا لهو و لعب رواج داشته ، آيا اين شركت و عدم