وسائل لازم را براى آنان مىبردند . پس از آن همه گريه و زارى و عذر آوردن به پيشگاه حق ، خبرى از عفو و مغفرت نشنيدند . « كعب » دو رفيق خود را صدا زد و گفت : علّت عدم پذيرش توبهء ما دوستى ما با يكديگر است حال كه همه از ما بريدهاند بياييد ما هم از يكديگر كناره گرفته و هريك به بدبختى و روسياهى خود در پيشگاه حق بناليم . بدينگونه عمل كردند .
سرانجام خداى مهربان آيهء 118 سورهء توبه را نازل نمود پيامبر عزيز صلى الله عليه و آله مردم را مأمور بازگرداندن آنان كرد و خود ، در جلوى مسجد به انتظار آنان قرار گرفت . مردم با احترام ايشان را وارد مدينه كردند ، چون چشم پيامبر صلى الله عليه و آله به « كعب » افتاد او را در آغوش محبّت گرفت و فرمود : اى كعب ! در تمام مدّت عمرت ساعتى به ارزش و قيمتِ ساعت قبولى توبهات وجود ندارد .
اميد در قرآن
فَلَوْلَا فَضْلُ اللّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ لَكُنْتُمْ مِنَ الْخَاسِرِينَ ] « 1 » .
و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود ، قطعاً از زيانكاران بوديد .
[
وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ ]
« 2 »
.
و خدا به بندگانمهربان است .
[
وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلَى الْجَنَّةِ وَ الْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ وَ يُبَيِّنُ آياتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ]
« 3 »
.
و خدا به توفيق خود به سوى بهشت و آمرزش دعوت مىكند ، و آياتش را براى
هامش
( 1 ) - بقره ( 2 ) : 64 .
( 2 ) - بقره ( 2 ) : 207 .
( 3 ) - بقره ( 2 ) : 221 .