شهر برده به مزبله انداختند و خاك و خاشاك بر جنازهاش ريختند .
مالك بن دينار را در خواب گفتند : فلانى درگذشته و به مزبلهاش افكندهاند ، برخيز او را از آنجا بردار غسل بده و در مقبرهء نيكان دفن كن . گفت : پروردگارا ! او در ميان خلق به بدكارى معروف بود ؛ مگر چه چيز به درگاه كبرياى تو آورده كه سزاى چنين كرامتى شده است ؟
جواب آمد : چون به حالت جان دادن رسيد كه نامهء عمل خود را نظر كرد و چون همه را خطا ديد ، مُفلسانه به درگاه ما ناليد و عاجزانه به بارگاه ما نظر كرد ، چون دست بر دامن فضل ما زد ، بر دردمندى او رحم كرديم و چنان او را بخشيدم كه انگار گناهى نداشته بود ، از عذاب نجاتش داديم و به نعمتهاى پايدارش رسانديم ، كدام درد زده به درگاه ما ناليد كه او را شفا نداديم ؟ و كدام غمگين از ما خلاصى طلبيد كه خلعت شادكامى بر او نپوشانديم ؟ ! « 1 »
توبهء « وحشى »
در « مجمع البيان » « 2 » در ذيل آيهء :
[
إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ ]
« 3 »
مسلماً خدا اين كه به او شرك ورزيده شود نمىآمرزد ، و غير آن را براى هر كس كه بخواهد مىآمرزد . و هر كه به خدا شرك بياورد ، مسلماً گناه بزرگى را مرتكب شده است .
هامش
( 1 ) - منهج الصادقين : 8 / 100 .
( 2 ) - ترجمهء تفسير مجمع البيان : 5 / 177 .
( 3 ) - نساء ( 4 ) : 48 .