حَياةُ القُلُوبِ وَنُورُ الأَبْصارِ مِنَ العَمى ، وَقُوَّةُ الأَبْدانِ مِنَ الضَّعْفِ ، وَيُنَزِّلُ اللّهُ حامِلَهُ مَنازِلَ الأَبْرارِ ، وَتَمْنَحُهُ مُجالِسَةَ الأَخْيارِ فى الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ ، بِالْعِلْمِ يُطاعُ اللّهُ وَيُعْبَدُ ، وَبِالْعِلْمِ يُعْرَفُ اللّهُ وَيُوَحِّدُ ، وَبِالْعِلْمِ تُوصَلُ الأَرْحامُ وَبِهِ يُعْرَفُ الْحَلالُ وَالْحَرامُ ، وَالْعِلْمُ أَمامُ الْعَقْلِ ، وَالْعَقْلُ تابِعُهُ ، يُلْهِمُهُ اللّهُ السُّعَداءَ وَيُحَرِّمُهُ الأَشْقِياءَ « 1 » .
امير مؤمنان على بن ابىطالب عليه السلام مىفرمايد : دانش را فرا گيريد ؛ زيرا ياد گرفتن مسائل لازم ، نيكى است ، تحقيق وكاوش در علم تسبيح و بحث وگفتگوى از آن جهاد است . ياد دادن به كسى كه نمىداند صدقه در راه خداست ، دانش انيس انسان ، به هنگام وحشت و رفيق آدمى به وقت تنهايى است . علم اسلحه انسان عليه دشمنان و زينت دوستان است .
خدا به وسيلهء دانش ، گروهى را به مقامات عالى رسانده و آنان را در برنامههاى خير ، پيشواى ديگران قرار مىدهد . اعمال دانشمندان مورد نظر ديگران است و آثار آگاهان قابل پيروى است . ملائكه در دوستى با دانشمندان راغبند و وقتى عالمان به نماز مىايستند ، ملائكه بال و پر خود را به بدن آنان مىكشند ؛ زيرا دانش حيات دلهاست . براى اجراى دستورهاى حق علم ، مايهء روشنى ديدگان دل از كورى است و قدرت بدنها از ضعف و ناتوانى در عمل است . خدا دانشمندان را در جايگاه ابرار و نيكان بندگانش قرار مىدهد و در دنيا و آخرت همنشينى با خوبان را به آنان عطا مىنمايد . آرى ، در سايهء دانش ، خدا اطاعت و عبادت مىشود و از بركت علم خداى بزرگ شناخته شده و انسان به توحيد واقعى مىرسد . از منافع علم صله رحم است و به واسط آن
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 1 / 166 ، باب 1 ، حديث 7 ؛ تحف العقول : 28 ، ذكره صلى الله عليه و آله العلم والعقل والجهل .