پيروى از طاغوت و محبّت بى جا به دنيا
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
عيسى بن مريم با يارانش بر شهرى گذشتند كه مردم آن كوچهها و خانهها مرده بودند . فرمود : اينان به سخط الهى دچار شدهاند ، اگر به مرگ طبيعى مرده بودند دفن مىشدند . ياران گفتند : علاقهمنديم داستان آنان را بدانيم . پروردگار به عيسى فرمود : با مردگان صحبت كن ، عيسى فرياد زد : اى اهل قريه ! يكى از كسانى كه مرده بود لبيك گفت . عيسى پرسيد داستان شما چيست ؟ گفت : در خوشى زيستيم و به بدبختى دچار هاويه شديم . عيسى پرسيد هاويه چيست ؟ آن مرد گفت : درياهايى از آتش كه در آن كوههايى از عذاب قرار دارد !
فرمود : چرا گرفتار آنجا شديد ؟ گفت : به خاطر دو گناه ، بندگى طاغوت و عشق به دنيا . فرمود : محبّت به دنيا تا كجا ؟ گفت : همانند كودكى كه به مادر عشق ورزد .
تا دنيا به ما رو مىكرد خوشحال مىشديم ، تا از ما برمىگشت محزون مىگشتيم .
فرمود : پيروى شما از طاغوت چگونه بود ؟ عرضه داشت : از تمام برنامهها و دستورهايش شنوايى داشتيم .
فرمود : تو چگونه به من جواب دادى ؟ گفت : بقيه اهل شهر دهانشان به وسيلهء دهانهبند و لجام آتشين بسته است و ملائكه غلاظ و شداد مواظب آنانند . من گرچه در بين آنان بودم ولى در عمل با آنها نبودم ؛ امّا وقتى عذاب آمد مرا هم گرفت و فعلًا با مويى معلّقم و مىترسم كه در آتش قرار بگيرم ! عيسى فرمود : خوابيدن در مزبلهها و خوردن نان جو ، در صورتى كه دين انسان براى انسان سالم بماند ، براى