مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ فِى الدُّنْيا سَقاهُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ مِنْ سَمِّ الأفاعى وَ مِنْ سَمِّ الْعَقارِبِ شَرْبَةً يَتَساقَطُ لَحْمُ وَجْهِهِ فى الآناءِ قَبْلَ انْ يَشْرَبَها فَاذا شَرِبَها تَفَسَّخَ لَحْمُهُ وَ جِلْدُهُ كَالجيفَةِ يَتَأَذَّى بِهِ اهْلُ الْجَمْعِ حَتَّى يُؤْمَرَ بِهِ الى النَّارِ . « 1 »
كسى كه در اين دنيا شراب بخورد ، خداوند جامى از زهر افعىها ، مارها ، و عقربها براى او مهيّا مىسازد و پيش از آنكه بياشامد ( از شدّت زهرآگينى ) گوشت صورتش در جام مىريزد ، و پس از آشاميدن ، گوشت و پوست او بسان مردار از هم پاشيده و متلاشى مىگردد و همهء اهل محشر از همنشينى با او در عذابند تا زمانى كه او را رهسپار دوزخ سازند .
عقاب برخى زنان در حديث معراج
امام على عليه السلام ، حديث معراج پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله را چنين بيان مىكند :
« من و فاطمه بر رسول خدا صلى الله عليه و آله وارد شديم ، پس ايشان را در حالى كه سخت مىگريست يافتيم ، من عرض كردم : پدر و مادرم فدايت يا رسول اللّه ! چه باعث شده كه شما اين چنين گريه مىكنيد ؟
در پاسخ فرمود : اى على ! شبى كه مرا به آسمان بردند ( يعنى معراج ) زنانى از امّتم را در عذابى شديد ديدم و آن وضع براى من سخت گران آمده و گريهام از جهت عذاب سخت آنان است كه به چشم خويش وضعشان را ديدم :
زنى را ديدم كه به مويش در دوزخ ، معلّق و آويخته بودند كه مغز سر او مىجوشيد ، زن ديگرى را ديدم كه به زبانش در جهنّم آويزان بود و آتش در حلقوم او مىريختند ، زن ديگرى را مشاهده كردم كه او را به پستانهايش
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 73 / 364 ، باب 67 ، حديث 30 ؛ ثواب الأعمال : 285 .