تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 349

مساهمون:

ص٣٤٩
نوجوانى نورانى آمد و دامن جعفر را گرفت و او را از كنار پدرش دور كرد و خود بر جنازهء پدرش نمازش خواند و جعفر كذّاب مات و مبهوت مانده بود و قدرت سخن گفتن نداشت وقتى نماز بر پدرش پايان يافت از ميان مردم ناپديد گشت . « 1 »

رسوايى دنيوى بعضى گناهان

بعضى از گناهان باعث پرده‌درى شده و شخص گناهكار در همين دنيا رسوا مىشود . امام سجّاد عليه السلام مىفرمايد : الذُّنُوبُ الَّتى تَهْتِكُ الْعِصَمَ شُرْبُ الْخَمْرِ وَ اللَعِبُ بِالْقِمارِ وَ تَعاطى ما يُضْحِكُ النَّاسَ مِنَ اللَّغْوِ وَ الْمِزاحِ وَ ذِكْرُ عُيُوبِ النَّاسِ وَ مُجالَسَةِ اهْلِ الرَّيْبِ . « 2 » آن گناهانى كه پرده‌ها را مىدرد عبارت است از : نوشيدن شراب ، قماربازى ، ردّ و بدل كردن سخنان بيهوده و شوخى براى خنداندن مردم ، ذكر عيب‌هاى مردم ، همنشينى با مردمان بدنام .

شراب خوارى

امام باقر عليه السلام فرمود : خداوند عز و جل به پيغمبر خود وحى كرد : چهار خصلت در جعفر بن ابى طالب مورد تقدير و سپاس من است : رسول خدا صلى الله عليه و آله جعفر را خواست و موضوع وحى را به او گزارش داد ، جعفر عرض كرد : ما شَرِبْتُ خَمْراً قَطُّ لِانّى عَلِمْتُ انّى انْ شَرِبْتُها زالَ عَقْلى وَ ما كَذَبْتُ قَطُّ
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 50 / 332 ، باب 5 ، حديث 5 ؛ الخرائج و الجرائح : 3 / 1102 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 70 / 375 ، باب 138 ، حديث 12 ؛ معانى الاخبار : 271 ، حديث 2 ؛ عدة الداعى : 213 .