[ « 128 » وَ اجْعَلْ لِي عِنْدَكَ مَقِيلًا آوِي إِلَيْهِ مُطْمَئِنّاً وَ مَثَابَةً أَتَبَوَّؤُهَا وَ أَقَرُّ عَيْناً وَ لَا تُقَايِسْنِي بِعَظِيمَاتِ الْجَرَائِرِ وَ لَا تُهْلِكْنِي يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ وَ أَزِلْ عَنِّي كُلَّ شَكٍّ وَ شُبْهَةٍ وَ اجْعَلْ لِي فِي الْحَقِّ طَرِيقاً مِنْ كُلِّ رَحْمَةٍ وَ أَجْزِلْ لِي قِسَمَ الْمَوَاهِبِ مِنْ نَوَالِكَ وَ وَفِّرْ عَلَيَّ حُظُوظَ الْإِحْسَانِ مِنْ إِفْضَالِكَ ]
و برايم نزد خود جايگاهى قرار ده كه با دلى آرام در آن پناه گيرم ، و منزلى كه در آن سكونت گزينم و ديده به آن روشن كنم ، مرا با گناهان بزرگ مقايسه مكن ، و در آن روزى كه اسرار برملا شود ، هلاكم مگردان و هر شك و شبهه‌اى را از من پاك كن ، و از هر رحمتى به سوى حق راهى برايم قرار ده ، و نصيب مواهبم را از عطايايت سرشار فرما ، و بهره‌هاى احسان از فضل و بخششت را بر من فراوان كن .
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — Page 119
Contributors: شيخ حسين انصاريان
P.119