[ « 125 » وَ اجْعَلْ تِجَارَتِي رَابِحَةً وَ كَرَّتِي غَيْرَ خَاسِرَةٍ وَ أَخِفْنِي مَقَامَكَ وَ شَوِّقْنِي لِقَاءَكَ وَ تُبْ عَلَيَّ تَوْبَةً نَصُوحاً لَا تُبْقِ مَعَهَا ذُنُوباً صَغِيرَةً وَ لَا كَبِيرَةً وَ لَا تَذَرْ مَعَهَا عَلَانِيَةً وَ لَا سَرِيرَةً « 126 » وَ انْزِعِ الْغِلَّ مِنْ صَدْرِي لِلْمُؤْمِنِينَ وَ اعْطِفْ بِقَلْبِي عَلَى الْخَاشِعِينَ وَ كُنْ لِي كَمَا تَكُونُ لِلصَّالِحِينَ ]
و تجارتم را سودمند و بازگشتم را به قيامت بىخسارت قرار ده ، و مرا از مقامت بيمناك و به لقايت مشتاق فرما ، و به من توفيق توبه عنايت كن ؛ توبه‌اى خالص كه با آن هيچ گناه بزرگ و كوچكى را باقى نگذار ، و هيچ گناه آشكار و پنهانم را وامگذار ، و كينهء مؤمنان را از دلم ريشه كن فرما ، و دلم را نسبت به فروتنان مهربان كن و با من چنان باش كه با شايستگانى .
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — Page 117
Contributors: شيخ حسين انصاريان
P.117