بنابراين آنچه را از قرآن براى شما ميسر است بخوانيد . او مىداند كه به زودى برخى از شما بيمار مىشوند ، و گروهى براى به دست آوردن رزق و روزى خدا در زمين سفر مىكنند ، و بعضى در راه خدا مىجنگند ؛ پس آنچه را از آن ميسّر است بخوانيد .
بدون شك دستور به قرائت قرآن براى فراگيرى مفاهيم آن و خودسازى و تربيت و پرورش ايمان و تقواست .
در سورهء بقره آمده :
الَّذِينَ ءَاتَيْنهُمُ الْكِتبَ يَتْلُونَهُحَقَّ تِلَاوَتِهِ أُوْلئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِوَمَن يَكْفُرْ بِهِفَأُوْلئِكَ هُمُ الْخسِرُونَ » « 1 »
كسانى كه كتاب آسمانى به آنان عطا كردهايم ، آن را به طورى كه شايستهء آن است قرائت مىكنند [ و آن قرائت نمودن با تدبر و به قصد عمل است ] اهل ايمان به آن [ كتاب ] هستند و كسانى كه به آن كفر مىورزند فقط آنان زيانكارند .
راغب اصفهانى در توضيح « تلو » و مشتقّات آن مطالبى را ذكر مىكند كه آن مطالب محصولى از آيات كتاب خداست ، و از آن مطالب ، لزوم قرائت قرآن و وجوب فهم آن و عمل به دستورهاى الهى استفاده مىشود و مىگويد :
تلاوت ، عامل ايمان و تحقق اعتقاد پاك در قلب و اخلاق حسنه در نفس و عمل صالح در اعضاى آدمى است . « 2 » تلاوت كنندهء قرآن در قيامت به چهار بهرهء بالايى خواهد رسيد :
هامش
( 1 ) - بقره ( 2 ) : 121 .
( 2 ) - مفردات ألفاظ القرآن ، راغب اصفهانى : 167