متقابلى را نيز در پى دارد . بسيارى از هتك حرمتها و افشاى اسرار نظامى و شنود پنهانى گفتگوهاى مردم و آبرو ريزى مسلمانان ، بازتاب سخت و ستمگرانه در بين انسانها داشته است .
حضرت على عليه السلام در باب مظالم عباد و فسادى كه در زمين پديد مىآورد ، مىفرمايد :
لايَكْبُرَنَّ عَلَيْكَ مَنْ ظَلَمَكَ فَإِنَّما يَسْعى فى مَضَرَّتِهِ وَ نَفْعِكَ وَ لَيْسَ جَزاءُ مَنْ سَرَّكَ أَنْ تَسُوءَهُ وَ مَنْ سَلَّ سَيْفَ الْبَغْىِ قُتِلَ بِهِ وَ مَنْ حَفَرَ بِئْراً لِأَخِيهِ وَقَعَ فيها وَ مَنْ هَتَكَ حِجابَ أَخِيهِ انْهَتَكَتْ عَوْراتُ بَيْتِهِ بِئْسَ الزَّادُ إِلى الْمَعَادِ الْعُدْوانُ عَلَى الْعِبادِ . « 1 »
ستم ستمكننده بر تو گران نيايد ، همانا او در زيان خود و سود براى تو مىكوشد . سزاى كسى كه تو را شاد كند ، بد كردن به او نباشد . هر كه تيغ ستم كشد بدان كشته شود و هر كه براى برادرش چاهى بكند در آن بيفتد و هر كه آبروى برادرش را ببرد آبرويش در خانه او بريزد . در قيامت ستم بر بندگان چه بد توشهاى است .
بنابراين ؛ آن خدايى كه زيبايىها را آشكار مىكند و زشتىها را مىپوشاند . آن خدايى كه بر جسارت ارتكاب گناهان تندى نمىكند و پردهدرى براى بندگان را روا نمىدارد ، چگونه بندهء مؤمنى كه جامهء پرهيزگارى و صداقت بر تن دارد و مظهر اسماى الهى و واسطهء فيض و بركت بين آسمانها و زمين است ؛ به خود اجازه مىدهد با حرفى يا حركتى دل آفريدگار و آفرينش را به درد آورد و نظام خلقتى را در هم ريزد ، چنين نيست كه اسرار خلقت را هر كه بداند و يا به هر كه بگويند . امّا آثار ناگوار برخى اعمال قلبى و رفتارى در بين بندگان ، عرش را به لرزه درمىآورد .
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 72 / 321 ، باب 79 ، ذيل حديث 50 ؛ أعلام الدين : 184 .