1 - شاد كردن ديگران :
ائمه اطهار عليهم السلام جشن و شادى اين روز را به شكلهاى گوناگونى به ديگران منتقل مىكردند . از جمله روايات معتبرى از سيرهء امام سجّاد عليه السلام دربارهء آزادى بردهها آمده است كه حضرت در شب عيد از بردگان ، طلب عفو و گذشت مىفرمود و بردهها را در روز عيد آزاد مىكردند و بردههاى ديگر را جايگزين آنان مىنمودند . « 1 »
2 - تكبير و تهليل
از جلوههاى سرور در اين روز و شب قبل از آن ، سر دادن شعار توحيدى است .
پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله در روز عيد فطر و قربان در حالى كه صدايش را به تكبير بلند مىكرد ، بيرون مىرفت و مىفرمود : دو عيد فطر و قربان را با تهليل ( لا إله الا اللّه ) و تكبير ( اللّه اكبر ) و تحميد ( الحمداللّه ) و تقديس ( سبحان اللّه ) زينت دهيد . « 2 »
3 - طهارت و پاكيزگى
غسل كردن و عطر زدن و لباس تميز پوشيدن و تبريك گفتن از سنّتهاى شادى آفرين روز عيد است .
امام صادق عليه السلام مىفرمود :
كسى كه روز عيد نمىتواند در جماعت مردم شركت كند ، پس غسل كند و خود را به آنچه يافت خوش بو كند و تنهايى نماز بخواند همانگونه كه به جماعت مىخواند .
پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله هم وقتى عطر و گلى در روز عيد فطر به دستش مىرسيد
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 46 / 103 ، باب 5 ، حديث 93 ؛ إقبال الأعمال : 260 .
( 2 ) - كنز العمال : 8 / 546 ، حديث 24095 ؛ الجامع الصغير : 2 / 32 ، حديث 4579 .