تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 397

مساهمون:

ص٣٩٧
مىگردند و آن روز براى همهء مردم روز شادى است ، مگر نمىبينيد كه در روز عيد زندانيان را كيفر و مؤاخذه نمىكنند و پرندگان را شكار نمىكنند و جانوران وحشى را نمىگيرد و كودكان را به مدرسه نمىفرستند . و هم گفته‌اند : از اين جهت به آن نام عيد داده‌اند كه هر انسانى به آنچه كه خداوند به او وعده داده است ، در اين روز مىرسد . و نيز گفته‌اند : از اين جهت عيد مىگويند كه انسان‌ها در آن روز به توبه و دعا به پيشگاه خداوند برمىگردند و خداوند هم به عطا و بخشش به ايشان برمىگردد . و هم گفته‌اند : از اين سبب به آن عيد مىگويند كه خداوند به بندگان مؤمن خود فايده‌هاى نيكو و منفعت‌هاى بزرگ و عطيّه و بخشش‌هاى فراوان ارزانى مىدارد . يوم الزّينة ( روز جشن ) كه خداوند در سورهء طه در حكايت موسى عليه السلام فرمود : قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزّينَةِ وَ أَن يُحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى » « 1 » موسى گفت : وعده‌گاه شما روز جشن است [ روزى كه ] همهء مردم را پيش از ظهر گرد هم مىآورند . يعنى روز عيد آنان كه در آن روز از همه جا آمده و در آنجا جمع مىشدند ، همانطور كه يوم الدّين به معناى روز جزاست . عيد فطر زمان روزه گشايى ، از اعياد بزرگ اسلامى است كه در آن روز درهاى رحمت و بركت و پاداش و عيدى به سوى مسلمانان گشوده مىشود و عبادت و تلاش روزه‌دار مورد سپاس پروردگار قرار مىگيرد . در آن روز خجسته شور و حالى برپا مىگردد ؛ فرشتگان فوج فوج به سوى زمين براى تبرّك و شاد باش پراكنده مىشوند و بوى عطر خوشى از الطاف الهى در سراسر زمين گسترده مىشود ؛ زيرا اين روز ، عيد فطر است و انسان‌ها به پاس يك
هامش
( 1 ) - طه ( 20 ) : 59 .