در بسيارى از رازگويىهاى آنان خيرى نيست ، جز كسى كه [ از اين طريق ] به صدقه ، يا كار نيك ، يا اصلاح در ميان مردم فرمان دهد .
مىفرمايد :
منظور از معروف در آيهء شريفه قرض دادن است . « 1 » آرى ، خداوند روزى قرض دهنده را زياد و بر مكارم اخلاق او مىافزايد و اگر شخص متمكّن و ثروتمند در قرض دادن كوتاهى و تقصير كند ، به فقر مبتلا مىشود .
كلامى از فخررازى در انفاق
فخر رازى در سورهء سبأ آيهء 39 مىگويد :
« عجب اين است كه تاجر ، هنگامى كه بداند يكى از اموالش در معرض تلف مىباشد ، حاضر است آن را به صورت نسيه بفروشد ، هر چند فقير باشد ، مىگويد :
اين بهتر از اين است كه بگذارم و نابود شود .
و اگر تاجرى در چنين شرايطى اقدام به فروش اموالش نكند تا نابود شود ، او را خطاكار مىشمرند . و اگر در چنين شرايطى خريدار سرمايه دارى پيدا شود و به او نفروشد ، او را بى عقل معرفى مىكنند و اگر علاوه بر همهء اينها خريدار با داشتن تمكّن مالى همه گونه وثيقه بسپارد و سند قابل اطمينانى نيز بنويسد در عين حال به او نفروشد ، ديوانهاش خوانند .
ولى تعجب در اين است كه همهء ما اين كارها را انجام مىدهيم و هيچ كس آن را جنون نمىشمرد ؛ زيرا تمام اموال ما به يقين در معرض زوال است و خواه ناخواه از
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 100 / 140 ، باب 1 ، حديث 12 ؛ الكافى : 4 / 34 ، حديث 3 .