[ « 1 » اللَّهُمَّ يَا مَنْ لَا يَرْغَبُ فِي الْجَزَاءِ « 2 » وَ يَا مَنْ لَا يَنْدَمُ عَلَى الْعَطَاءِ « 3 » وَ يَا مَنْ لَا يُكَافِئُ عَبْدَهُ عَلَى السَّوَاءِ « 4 » مِنَّتُكَ ابْتِدَاءٌ وَ عَفْوُكَ تَفَضُّلٌ وَ عُقُوبَتُكَ عَدْلٌ وَ قَضَاؤُكَ خِيَرَةٌ « 5 » إِنْ أَعْطَيْتَ لَمْ تَشُبْ عَطَاءَكَ بِمَنٍّ وَ إِنْ مَنَعْتَ لَمْ يَكُنْ مَنْعُكَ تَعَدِّياً « 6 » تَشْكُرُ مَنْ شَكَرَكَ وَ أَنْتَ أَلْهَمْتَهُ شُكْرَكَ « 7 » وَ تُكَافِئُ مَنْ حَمِدَكَ ]
خدايا ! اى كه ميل و رغبتى به پاداش ندارد ؛ چون بىنياز از آفريدههاست ، و اى كه بر عطا بخشىاش ، پشيمان نمىشود ، و اى كه پاداش بندهاش را مساوى و برابر نمىدهد ؛ بلكه پاداشش بيش از عمل بنده است ، نعمتت ابتداست ، دست كسى در ساخت و پرداختش دخالت ندارد ، و گذشتت احسان و مجازاتت عدالت ، و فرمانت اختيارى است . اگر عطا كنى ، عطايت را به منّت آلوده نمىكنى و اگر منع كنى ، منعت بر پايهء تجاوز نيست . كسى كه تو را شكر كند ، جزايش مىدهى ، در حالى كه خودت شكر را به او الهام كردى ، و كسى كه تو را سپاس گويد ، پاداشش مىبخشى ، در صورتى كه سپاس را خودت به او تعليم دادى .
وداع با ماه مبارك رمضان
معرفت و بصيرت حضرت زينالعابدين عليه السلام نسبت به معنويّت ماه مبارك ، و