كسى كه يك سال از برادر مسلمانش كناره بگيرد چنان است كه خون او را ريخته باشد .
امام على عليه السلام مىفرمايد :
عَلَيْكُمْ بِالتَّواصُلِ وَ الْمُوافَقَةِ ، وَ ايّاكُمْ وَ الْمُقاطَعَةَ وَ الْمُهاجَرَةَ . « 1 »
بر شما باد به صله و رفاقت با يكديگر ، و بپرهيزيد از قطع رابطه و دورى جستن .
رسول اسلام صلى الله عليه و آله فرمود :
يا اباذَرٍّ ! إيّاكَ وَ هِجْرانَ اخيكَ ، فَانَّ الْعَمَلَ لايُتَقَبَّلُ مِنَ الْهِجْرانِ . « 2 »
اى ابوذر ! از قهر كردن با برادر دينيت بپرهيز ، كه عمل با اين كار قبول درگاه حق نشود .
حضرت صادق عليه السلام فرمود :
افتراق و جدايى دو مسلمان باعث مىشود از يكى از آن دو بيزار شويم و حتى مستحق لعنت شود ، و چه بسا هر دو مستحق بيزارى ما و لعنت گردند .
معتّب به حضرت عرضه داشت : فدايت شوم ، يكى از دو طرف ظالم است و مستحق برائت و لعنت ، مظلوم در اين زمينه چه گناهى دارد ؟
حضرت فرمود : براى اينكه مظلوم به دنبال ديگرى براى آشتى و تغافل از كارش نرفت . از پدرم شنيدم : وقتى دو نفر با هم نزاع كردند ، بايد مظلوم به طرف مقابلش برود و بگويد : برادر جان در اين قضيه من ستم كردم ؛ تا غائله
هامش
( 1 ) - غرر الحكم : 437 ، حديث 10020 .
( 2 ) - وسائل الشيعة : 12 / 264 ، باب 144 ، حديث 16262 ؛ مجموعة ورّام : 2 / 64 .