جزر و مد براى بشر فايدهها دارد ، در بعضى جاها از انرژى آن براى به كارانداختن چرخهاى آبى و ماشينها استفاده مىشود .
كشتيبانان و ملوانان هم از آن كمك مىگيرند ، كشتىهاى بزرگ اقيانوس پيما براى نزديك شدن به اسكله احتياج به لنگرگاههاى عميق دارند ، جزر و مد ريگ و لجن بسيارى از لنگرگاهها را به دريا مىبرد و آنها را ژرف نگاه مىدارد به علاوه با جابه جا كردن و به حركت درآوردن آب مانع آن مىشود كه آب لنگرگاه راكد و ناپاك شود .
روزى دوبار سواحل را مىشويند و بسيارى از كثافات را با خود به دريا مىبرند و از جمع شدن آنها در كرانهها جلوگيرى مىكنند .
جزر و مد به بسيارى از مردم كه نان خود را از دريا به دست مىآورند كمك مىكند ، زيرا كه به هنگام جزر كه قسمت بزرگى از ساحل از آب بيرون است ، جمع كردن حيوانات دريايى كه مانند صدف محفظههاى استخوانى دارند آسانتر است .
چون جزر و مد دائماً در حركت است پيوسته شكل سواحل را تغيير مىدهد و به اين نحو يكى از نيروهاى بزرگ را تشكيل مىدهد .
آخرين قسمت دربارهء ماه اينكه : وقتى زمين از بين ماه و خورشيد مىگذرد به قسمى كه خورشيد و زمين و ماه بر يك امتداد واقع شوند ماه مىگيرد يعنى زمين مانع رسيدن پرتوهاى خورشيد به كرهء ماه مىشود و ماه تيره و تار به نظر مىرسد ، در اين هنگام بر مردم مؤمن خواندن نماز آيات و سجده بردن در پيشگاه خالق ماه ، واجب مىگردد .
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 210
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٢١٠