يَا ابْنَ مَسْعُودٍ ! إِحْذَرْ يَوْماً تُنْشَرُ فِيهِ الْصَّحائِفُ وَ تَظْهَرُ فِيهِ الْفَضائِحُ فَإِنَّ اللَّهَ تَعالى يَقُولُ :
وَ نَضَعُ الْمَوَ زِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيًا وَ إِن كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مّنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا وَ كَفَى بِنَا حسِبِينَ » « 1 » . « 2 »
اى پسر مسعود ! بر تو باد به رازها ؛ زيرا خداوند بزرگ مىفرمايد : « روزى كه رازها فاش مىشود . * پس انسان را [ در آن روز در برابر عذاب ] نه نيرويى است و نه ياورى . »
اى پسر مسعود ! بترس از روزى كه نامههاى اعمال باز شود و رسوايىها آشكار گردد ؛ زيرا خداى متعال مىفرمايد : « و ترازوهاى عدالت را در روز قيامت مىنهيم و به هيچ كس هيچ ستمى نمىشود ؛ و اگر [ عمل خوب يا بد ] هم وزن دانه خردلى باشد آن را [ براى وزن كردن ] مىآوريم ، و كافى است كه ما حسابگر باشيم . »
راز دارى و پرده پوشى عملى نيك است . اگر آنچه را كه خدا مىداند ، ديگران مىدانستند يكديگر را بين خود راه نمىدادند ؛ زيرا پردهء جهل و بىخبرى از حال مردم ؛ نعمتى بزرگ است كه خداوند بر انسانها لطف كرده است ، چون اگر همهء امور ظاهرى و باطنى نمايان بود مردم از همديگر فرار مىكردند و هرگز جامعه و خانوادهاى تشكيل نمىشد . اما خداوند به رحمت خويش با پوشش بر گناهان و عيبها بين دلها عشق و دوستى و پردهء حيا قرار داده تا در كنار هم زندگى كنند .
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
إِنَّ لِلَّهِ تَبارَكَ وَ تَعالى عَلى عَبْدِهِ الْمُؤْمِنِ أَرْبَعينَ جُنَّةً ، فَمَتى أَذْنَبَ ذَنْباً
هامش
( 1 ) - انبياء ( 21 ) : 47 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 74 / 111 ، باب 5 ، حديث 1 ؛ مكارم الأخلاق : 457 .