مىفرمايد : فقير را از خود مران و يتيم را با تندى سرزنش مكن .
توجّه به فقرا در روايات
در اين زمينهها روايات و حكايات بسيارى از درياى معارف اهل بيت عليهم السلام به ما رسيده است :
حضرت على عليه السلام مىفرمايد :
جالِسِ الْفُقَراءَ تَزْدَدْ شُكْراً . « 1 »
با نيازمندان همنشين باش تا سپاسگزاريت زياد گردد .
ما احْسَنَ تَواضُعَ الْأَغْنياءِ لِلْفُقَراءِ طَلَباً لِما عِنْدَ اللَّهِ سُبْحانَهُ وَ ما أَحْسَنَ تِيَهُ الْفُقَراءِ عَلَى الْأَغْنياءِ اتِّكالًا عَلَى اللَّهِ سُبْحانَهُ . « 2 »
چه نيكوست فروتنى توانگران در برابر نيازمندان براى به دست آوردن پاداشى كه نزد خداوند پاك است . و چه نيكوست ، بىاعتنايى فقيران در برابر توانگران به سبب توكّل كه به خداوند دارند .
مُلُوكُ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ الْفُقَراءُ الرَّاضُونَ . « 3 »
پادشاهان دنيا و آخرت ؛ فقيرانِ خشنود به حال خود هستند .
به همين جهت اميرمؤمنان على عليه السلام در نهج البلاغه به مالك اشتر سفارش مىفرمايد كه :
هرگز ثروتمندان بىدرد را گرد خود جمع مكن ؛ زيرا در وجود هر يك از آنان چنين است كه پرخرجتر در آسايش ، و كم يارتر در مشكلات ، ناخشنودتر در
هامش
( 1 ) - غرر الحكم : 430 ، حديث 9808 .
( 2 ) - نهج البلاغه : حكمت 406 ؛ غرر الحكم : 366 ، حديث 8242 .
( 3 ) - غرر الحكم : 366 ، حديث 8243 .