نَفَسُ الْمَهْمُومِ لَنا الْمُغْتَمِّ لِظُلْمِنا تَسبيحٌ ، وَ هَمُّهُ لِامْرِنا عِبادَةٌ ، وَ كِتْمانُهُ لِسِرِّنا جِهادٌ فِى سَبيلِ اللّهِ . « 1 »
نفس كسى كه براى ما ناراحت است و از ستمى كه بر ما شده غمناك و دلتنگ است ، تسبيح مىباشد ، و توجه به امر ما عبادت ، و رازنگهدارى او براى ما جهاد در راه خداست .
حضرت صادق عليه السلام در باب بدى فاش كردن راز مىفرمايد :
انَّ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ عَيَّرَ اقْواماً بِالْاذاعَةِ فِى قَوْلِهِ عَزَّوَجَلَّ :
وَ اذا جاءَهُمْ امْرٌ مِنَ الْامْنِ اوِالْخَوْفِ اذاعُوا بِهِ » « 2 »
فَايّاكُمْ وَالْاذاعَةِ . « 3 »
خداى عزّوجّل مردمى را براى فاش كردن اسرار سرزنش كرده و فرموده است :
« و هرگاه به آنها مطلبى راجع به امنيّت و ناامنى برسد آن را فاش مىكنند . »
پس بپرهيزيد از فاش كردن اسرار .
و نيز آن حضرت فرمود :
منظور خداوند از آيهء شريفهء :
وَيَقْتُلُونَ الْانْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ » « 4 »
و پيامبران را به ناحق مىكشتند .
اين است كه آنها را به خدا قسم با شمشير خود نكشتند ، بلكه راز آنان را فاش
هامش
( 1 ) - الكافى : 2 / 226 ، حديث 16 ؛ وسائل الشيعة : 16 / 249 ، باب 34 ، حديث 21485 .
( 2 ) - نساء ( 4 ) : 83 .
( 3 ) - بحار الأنوار : 72 / 84 ، باب 45 ، حديث 34 ؛ الكافى : 2 / 369 ، حديث 1 .
( 4 ) - آل عمران ( 3 ) : 112 .