هر گاه يك نفر دعا مىكند براى همه دعا كند ؛ زيرا اين دعا به اجابت نزديكتر است . كسى كه پيش از دعا كردن براى خود ، براى چهل نفر از برادرانش دعا كند ، آن دعا در حق آنان و در حق خودش مستجاب شود .
از جمله وحىهاى خداوند عزوجل به موسى عليه السلام اين بود :
مرا به به زبانى بخوان كه با آن نافرمانيم نكردهاى ، موسى عرض كرد : چنين زبانى را از كجا بياورم ؟ خداوند فرمود : مرا از زبان كس ديگر بخوان . « 1 » گويا حكمت اين كار در اين است كه وقتى انسانهاى ديگر به ويژه مؤمنان و صالحان در نيّت دعاى او باشند ، واسطهاى براى فيض الهى هستند ، به ويژه اگر آن انسان در نزد پروردگار از اولياى الهى يا صالحان با اخلاص باشد .
امام باقر عليه السلام مىفرمايد :
دعايى كه زودتر از همه به اجابت مىرسد ؛ دعايى است كه برادر مؤمن در پشت سر برادرش مىكند ، چون ابتدا براى برادرش دعا كند ، فرشتهاى كه بر او گماشته شده است گويد : آمين و دو چندان آن براى تو باد . « 2 » در روايت است كه حضرت ابراهيم عليه السلام در حال ذبح به فرزند خود اسماعيل فرمود :
فرزندم ! دعا كن تا گشايش در كار حاصل شود ؛ زيرا مضطر حقيقى تويى ! ناگاه نگاه آن حضرت به قوچى افتاد و از جاى برخاست تا آن را بگيرد ، هنگامى كه برگشت ديد دو دست اسماعيل باز شده است ، پرسيد : چه كسى دستهايت را باز
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 90 / 360 ، باب 22 ، حديث 23 ؛ عدة الدّاعى : 131 .
( 2 ) - الكافى : 2 / 507 ، حديث 4 ؛ بحار الأنوار : 90 / 387 ، باب 26 ، حديث 19 .