در روايت است كه شخصى به امام صادق عليه السلام عرض كرد : پدرم بسيار كهن سال و ناتوان شده است و ما او را براى برآوردن نيازهايش به دوش مىگيريم .
امام صادق عليه السلام فرمود :
اگر توانستى چنين كن و لقمهء غذا را با دست خود به او بده كه فرداى قيامت سپر و نگهبان تو خواهد بود . « 1 » محمّد غزّالى در باب حقوق ، حق پدر و مادر را چنين وصف مىكند :
« يكى به نزديك رسول صلى الله عليه و آله آمد و گفت : مرا پدر و مادر مردهاند ، چه حق مانده است ايشان را بر من تا بگذارم ؟ گفت : برايشان نماز كنى و آمرزش خواهى و عهد وصيت ايشان بجاى آرى و دوستان ايشان را گرامى دارى ، و خويشاندان ايشان را نيكو دارى و گفت : حق مادر دو چند حق پدر است . » « 2 » زرارة از امام باقر عليه السلام نقل مىكند كه حضرت فرمود :
تَقُولُ : فى قُنُوتِ الْفَرِيضَةِ فِى الأَيَّامِ كُلِّها إِلَّا فِى الْجُمُعَةِ : « الَّلهُمَّ إِنِّى أَسْالُكَ لى وَ لِوالِدَىَّ وَ لِوُلْدى وَ أَهْلِ بَيْتى وَ إِخْوانى فِيكَ ، الْيَقينَ وَ الْعَفْوَ وَ الْمُعافاةَ وَ الرَّحْمَةَ وَ الْعافِيَةَ فِى الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ . . . « 3 »
مىگويى در دعاى دستِ نمازهاى واجب ، در همه روزها مگر در جمعه :
خدايا ! از تو براى خودم و پدر و مادرم و خانوادهام و برادران ايمانيم ، باور استوار ، بخشايش ، آسايش و دلسوزى و مهربانى و سلامتى در دنيا و آخرت طلب مىنمايم .
هامش
( 1 ) - الكافى : 2 / 162 ، حديث 13 ؛ بحار الأنوار : 71 / 56 ، باب 2 ، حديث 13 .
( 2 ) - كيمياى سعادت : 338 ، ركن دوم ، اصل پنجم ، باب سوم .
( 3 ) - بحار الأنوار : 82 / 209 ، باب 32 ، حديث 27 ؛ من لا يحضره الفقيه : 1 / 318 ، باب 7 ، حديث 944 .