فَآمِنُوا بِاللّهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذى انْزَلْنا » « 1 »
پس به خدا و پيامبرش و نورى كه نازل كرديم ، ايمان آوريد .
مىفرمايد :
وَاللّهِ الْائِمَّةُ ، وَ هُمْ يُنَوِّرُونَ فِى قُلُوبِ الْمُؤْمِنينَ ، يَحْجُبُ اللّهُ نُورَهُمْ عَمَّنْ يَشاءُ فَتُظْلَمُ قُلُوبُهُمْ . « 2 »
به خدا سوگند كه نور مذكور در اين آيه نور امامان معصوم است ، و آنان باطن مردم مؤمن را روشن مىنمايند ، و خداوند نور ائمه را از كسانى كه لياقت آن را ندارند محبوب مىدارد ، پس دلهاى آنان تاريك مىشود .
در هر صورت از ايمان به خدا و قيامت و عمل صالح و اخلاق حسنه و تقوا و پرهيزكارى غفلت نكنيد كه اين همه سبب نور خدا و نور محمد و نور امامان عليهم السلام در قلب است ، نورى كه از بركت آن مىتوان حيات طيّبه كسب كرد و از تاريكىهاى جهل و گمراهى و غفلت و فسق و عصيان به توفيق الهى بيرون آمد ، و در سايهء ولايت الهى قرار گرفت ، و از ولايت شيطان در امان ماند :
اللّهُ وَلِىُّ الَّذينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ الَى النُّورِ وَ الَّذينَ كَفَرُوا اوْلِياءُهُمْ الطّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ الَى الظُّلُماتِ أُوْلئِكَ أَصْحبُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خلِدُونَ » « 3 »
خدا سرپرست و يار كسانى است كه ايمان آوردهاند ؛ آنان را از تاريكىها [ ى جهل ، شرك ، فسق وفجور ] به سوى نورِ [ ايمان ، اخلاق حسنه و تقوا ]
هامش
( 1 ) - تغابن ( 64 ) : 8 .
( 2 ) - تفسير القمى : 1 / 372 ، ذيل آيهء 8 سورهء تغابن ؛ بحار الأنوار : 23 / 308 ، باب 18 ، حديث 5 ؛ الكافى : 1 / 194 ، حديث 1 ، با كمى اختلاف .
( 3 ) - بقره ( 2 ) : 257 .