14 - برگزيدن احسان بدون توقّع تلافى
نيكى به مردم به قصد تلافى شدن ، كار مهمى نيست و از حسنات اخلاقى به حساب نمىآيد . ارزش حقيقى احسان به اين است كه انسان هيچ گونه انتظار تلافى از طرف مقابلش نداشته باشد .
انبياى الهى و امامان معصوم و اولياى عاشق به تمام مردم احسان مىنمودند و از احدى توقع تلافى نداشتند .
در تفاسير معتبره در توضيح آيهء شريفهء آمده است :
وَيُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ اسيراً » « 1 »
و غذا را در عين دوست داشتنش ، به مسكين و يتيم و اسير انفاق مىكنند .
امام حسن و حسين عليهما السلام مريض شدند ، خاندان طهارت براى شفاى آنان نذر كردند سه روز روزه بگيرند ، به وقت افطار اوّلين روز روزه ، مسكين به در خانه آمد و آن بزرگواران افطار خود را به او بخشيدند ، و روز دوم يتيم و روز سوم اسير آمد و آنان غذاى خود را به مسكين و يتيم و اسير بخشيدند ، و در هر سه روز با آب افطار نمودند .
و هر شب به آنان فرمودند :
انَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللّهِ لانُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لاشُكُوراً » « 2 »
[ و مىگويند : ] ما شما را فقط براى خشنودى خدا اطعام مىكنيم و انتظار هيچ پاداش و سپاسى را از شما نداريم .
به حقيقت كه احسان بدون توقع تلافى دلالت بر عظمت و بزرگى روح محسن مىكند .
هامش
( 1 ) - انسان ( 76 ) : 8
( 2 ) - انسان ( 76 ) : 9 .