يعنى دل از ذكر و دعا شكسته شود و دل شكسته درستترين و ارزندهترين كالاى بازار هستى است كه خدا در دل شكسته است .
دعا ، ياد دوست در دل راندن و نام او به زبان آوردن و در خلوت با او جشن ساختن و در وحدت با او نجوى گفتن و شيرين زبانى كردن است .
« دل بى دعا بها ندارد و دل بى بها ، بها ندارد » .
قُلْ ما يَعْبَؤُ بِكُمْ رَبّى لَوْلا دُعاؤُكُمْ » « 1 »
بگو : اگر دعايتان نباشد پروردگارم به شما ارجى ننهد .
صادق آل محمد صلى الله عليه و آله فرمود :
عَلَيْكُمْ بِالدُّعاءِ فَانَّكُمْ لاتَقْرَبُونَ بِمِثْلِهِ . « 2 »
بر شما باد به دعا كه شما همانند آن براى رسيدن به مقام قرب حق ، چيزى نداريد .
جمود عين و خمول لسان از كوردلى است ، هر چند كه محبت و عشق اساس ذكر و دعايند ، ولى در آغاز از ذكر و مناجات و دعا محبت به بار آيد و در انجام ، محبت ، ذكر و دعا و سوز و گداز مىآورد .
باباى شوريده حال دامن الوند مىفرمايد :
دل نازك بسان شيشه ديرم * اگر آهى كشم انديشه ديرم
سرشكم گر بود خونين عجب نيست * مو آن نخلم كه در خون ريشه ديرم
بسر شوق سر كوى تو ديرم * به دل مهر مه روى تو ديرم
بت من كعبهء من قبلهء من * تهاى هر سو نظر سوى تو ديرم
مو كه چون اشتران قانع بخارم * جهازم چوب و خروارى ببارم
بدين مزد قليل و رنج بسيار * هنوز از روى مالك شرمسارم
هامش
( 1 ) - فرقان ( 25 ) : 77 .
( 2 ) - الكافى : 2 / 467 ، حديث 6 ؛ وسائل الشيعة : 7 / 30 ، باب 3 ، حديث 8627 .