رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
يُعَيِّرُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عَبْداً مِنْ عِبادِهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَيَقُولُ : عَبْدى ما مَنَعَكَ اذا مَرِضْتُ انْ تَعُودَنى ؟ فَيَقُول : سُبْحانَكَ سُبْحانَكَ انْتَ رَبُّ الْعِبادِ لا تَأْلَمُ وَلا تَمْرَضُ ، فَيَقُولُ : مَرِضَ اخُوكَ الْمُؤْمِنُ فَلَمْ تَعُدْهُ ، وَ عِزَّتى وَ جَلالى لَوْ عُدْتَهُ لَوَجَدْتَنِى عِنْدَهُ ثُمَّ لَتَكَفَّلْتُ بِحَوائِجِكَ فَقَضَيْتُها لَكَ وَ ذلِكَ مِنْ كَرامَةِ عَبْدِىَ الْمُؤْمِنِ ، وَ انَا الرَّحْمنُ الرَّحيمُ . « 1 »
خداوند بندهاى از بندگانش را در قيامت سرزنش مىكند ، پس به او مىگويد :
بندهء من چه چيز تو را مانع شد كه مرا در بيماريم عيادت كنى ؟ بنده عرضه مىدارد : منزهى تو ، منزهى تو ، اى پروردگار بندگان ! تو را درد و بيمارى نيست ، خداوند مىفرمايد : برادر مؤمنت مريض شد او را عيادت نكردى به عزّت و جلالم اگر به عيادتش مىرفتى مرا نزد او مىيافتى ، سپس خودم كفيل حوايج تو مىشدم پس همهء آنها را براى تو برآورده مىكردم و اين از كرامت بنده مؤمن من است و منم رحمان و رحيم .
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
مَنْ قامَ عَلى مَريضٍ يَوْماً وَ لَيْلَةً بَعَثَهُ اللّهُ مَعَ ابْراهيمَ خَليلِ الرَّحْمنِ ، فَجازَ عَلَى الصِّراطِ كَالْبَرْقِ اللّامِعِ . « 2 »
هر كس يك شب و يك روز در خدمت مريض باشد ، خداوند او را در قيامت با ابراهيم خليل الرحمن مبعوث كند و از صراط چون برق درخشنده بگذرد .
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 78 / 219 ، باب 4 ، حديث 18 ؛ وسائل الشيعة : 2 / 417 ، باب 10 ، حديث 2518 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 78 / 225 ، باب 4 ، ذيل حديث 35 ؛ مستدرك الوسائل : 2 / 93 ، باب 12 ، حديث 1512 .