در بين مردم حركت مىكند در حالى كه به خاطر آن بيمارى گناهى بر او نيست .
عبدالرحمن بن جندب مىگويد :
زمانى كه همراه با امير المؤمنين عليه السلام از صفين برگشتيم و خانههاى كوفه را ديديم ناگهان چشم ما به پيرمردى افتاد كه در سايه خانهاش نشسته بود و آثار مرض درقيافهاش ديده مىشد ، على عليه السلام به او فرمود : صورتت را رنگ پريده مىبينم ، آيا به خاطر بيمارى است ؟ عرضه داشت : آرى ، فرمود : آيا از اين بيمارى كراهت دارى ؟
عرضه داشت : دوست ندارم چنين مرضى را كسى دچار شود ، امام فرمود : آنچه را كه به تو رسيده به حساب خدا نمىگذارى ؟ عرضه داشت : چرا ؟ فرمود : تو را به رحمت پروردگارت بشارت باد و بدان كه به خاطر اين بيمارى گناهت آمرزيده شده است . « 1 » حضرت صادق عليه السلام فرمود :
ساعاتُ اْلَاوْجاعِ يَذْهَبْنَ بِساعاتِ الْخَطايا . « 2 »
ساعات دردها ، از بين برنده ساعات خطاهاست .
جابر بن عبداللَّه رحمهم الله مىگويد :
مردى كرولال به سوى رسول خدا صلى الله عليه و آله آمد و به نزد حضرت ايستاد و سپس با دست اشاره كرد ، حضرت فرمود : صفحهاى به او بدهيد تا آنچه مىخواهد بنويسد ، بر صفحه نوشت :
اشْهَدُ انْ لا الهَ الَّا اللّهُ وَ انَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللّهِ .
حضرت فرمود : براى او بنويسيد كه تو را به بهشت بشارت باد ، مسلمانى نيست كه عضو اصلى خود را يا زبان يا گوش ، يا دست يا پا را از دست بدهد ، پس خدا را سپاس گويد بر آنچه به او رسيده و آن را نزد خدا به حساب آورد ، مگر اين كه
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 78 / 189 - 190 ، باب 1 ، حديث 46 ؛ مستدرك الوسائل : 2 / 58 ، باب 1 ، حديث 1402 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 78 / 191 ، باب 1 ، ذيل حديث 49 ؛ مستدرك الوسائل : 2 / 60 ، باب 1 ، حديث 1406 .