با بردباريت و به بدكرداريم با احسانت به من بازگرد . من به گناهم اقرار دارم و به خطايم اعتراف مىكنم . اين دست و سر من است كه براى قصاص از نفسم آن را به زارى تسليم مىكنم .
و ذات حق تعالى هم همين حال را مىخواهد كه زمينهء گذشت و مغفرت آماده گردد كه حضرت باقر عليه السلام بر اين قصد پروردگار سوگند ياد مىفرمايد :
لا وَ اللَّهِ ما أَرادَ اللَّهُ مِنَ النَّاسِ إِلَّا خِصْلَتَينِ أَنْ يُقِرُّوا لَهُ بِالنِّعَمِ فَيَزيدَهُمْ وَ بِالذُّنُوبِ فَيَغْفِرَها لَهُمْ . « 1 »
نه به خدا قسم ، خداوند از مردم دو چيز خواسته است : يكى اين كه اقرار به نعمتهاى الهى كنند تا بيفزايد و ديگر اين كه اقرار به گناهان كنند تا بيامرزد .
و مىفرمايد :
وَ اللَّهِ ما يَنْجُو مِنَ الذَّنْبِ إِلَّا مَنْ أَقَرَّ بِهِ . « 2 »
به خدا سوگند از گناه نجات نيابد مگر كسى كه به آن اعتراف كند .
معاوية بن عمار گفت : از امام صادق عليه السلام شنيدم كه فرمود :
إِنَّهُ وَ اللَّهِ ما خَرَجَ عَبْدٌ مِنْ ذَنْبٍ بِإِصْرارٍ وَ ما خَرَجَ عَبْدٌ مِنْ ذَنْبٍ إِلَّا بِإِقْرارٍ . « 3 »
هر آينه به خدا سوگند هيچ بنده به اصرار بر گناه از آن بيرون نرود و هيچ بندهاى از گناه مگر به اعتراف بر آن خارج نشود .
سرچشمه اقرار به خطاى نفس و غلبهء شهوات ، اعتراف به ربوبيت اللّه و رسالت پيامبران او و آنچه كه از نزد آنان رسيده است ، مىباشد .
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 6 / 36 ، باب 20 ، حديث 55 ؛ الكافى : 2 / 426 ، حديث 2 .
( 2 ) - الكافى : 2 / 426 ، حديث 1 ؛ بحار الأنوار : 6 / 36 ، باب 20 ، حديث 56 .
( 3 ) - الكافى : 2 / 427 ، حديث 4 ؛ وسائل الشيعة : 16 / 59 ، باب 82 ، حديث 20976 .