دنيا به خودش ستم كرده ، به او خطاب مىشود : آيا تو را به طاعتم امر نكردم و از معصيتم نهى ننمودم ؟ عرضه مىدارد : چرا ، ولى من مغلوب شهوت شدم ، اگر به عذابم ببرى به گناهم بردى و هيچ ظلمى در حق من نكردهاى . امر مىشود او را به آتش ببرند . فرياد مىزند : من چنين گمانى به تو نداشتم . خطاب مىرسد : گمانت به من چه بود ؟ عرضه مىدارد : بهترين گمان . امر مىشود او را به بهشت ببريد . سپس به عبد خطاب مىرسد : در اين ساعت ، حُسن ظنّت به من برايت سودمند افتاد . « 1 »
تفسير آيهء « إلّامن تاب . . . » در كلام امام صادق عليه السلام
سليمان بن خالد گفت :
در محضر حضرت صادق عليه السلام اين آيه را قرائت كردم :
إِلَّا مَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحاً فَأُولئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ » « 2 »
مگر آنان كه توبه كنند و ايمان آورند و كار شايسته انجام دهند ، كه خدا بدىهايشان را به خوبىها تبديل مىكند .
حضرت فرمود : اين آيه در حقّ شما شيعيان است ، به اين صورت كه مؤمن گناهكار را به قيامت مىآورند تا در برابر حضرت حق قرار گيرد ، متولّى حساب او در آن روز خداوند مهربان است ، حضرت محبوب عبد را به تك تك گناهانش توجه داده و به او مىفرمايد :
چنين گناهى را در چنان ساعتى در دنيا انجام دادى . عرضه مىدارد مىدانم ، تا جايى كه به تمام گناهانش مطّلع مىشود و در برابر هر كدام به اقرار مىآيد ، آنگاه
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 7 / 288 ، باب 14 ، حديث 4 ؛ المحاسن : 1 / 25 ، باب 2 ، حديث 4 .
( 2 ) - فرقان ( 25 ) : 70 .