تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 338

مساهمون:

ص٣٣٨

رحمت الهى براى رفع خسران

خسارت مسأله‌اى است كه به طور مكرّر در قرآن مجيد به آن اشاره شده . خسارت كه محصول فروافتادن در گناه و عدم توبه است ، اگر گريبانگير انسان شود رهايى از آن مشكل و چنان كه انسان با آلوده بودن به آن به جهان ديگر رود براى هميشه به عذاب اليم دچار خواهد شد . تنها راه رهايى از خسارت ، اتّصال به رحمت رحيميّهء حضرت محبوب است كه آن هم به توسط توبه و ايمان و عمل صالح و اخلاق حسنه به دست مىآيد : قَالا رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا وَإِن لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ » « 1 » گفتند : پروردگارا ! ما بر خود ستم ورزيديم ، و اگر ما را نيامرزى و به ما رحم نكنى مسلماً از زيانكاران خواهيم بود . اين آيهء شريفه از ايمان و توبه و عمل صالح و اخلاق حسنه خبر مىدهد : رَبَّنا : ايمان ، ظَلَمْنا أنْفُسَنا : توبه ، تواضع و خضوع در برابر حق ، عمل و اخلاق . كه هر چهار حقيقت ، علت جذب رحمت رحيميّه به سوى انسان است .
من همان دم كه وضو ساختم از چشمهء عشق * چهار تكبير زدم يكسره بر هر چه كه هست
( حافظ شيرازى )

رحمت الهى در اقامهء واجبات

رحمت رحيميّهء حضرت محبوب شامل كسانى است كه در مقام امر به معروف و نهى از منكر و به پا داشتن نماز و پرداخت زكات و اطاعت از خدا و پيامبر در همهء
هامش
( 1 ) - اعراف ( 7 ) : 23 .