دل و عاشقان واله و مؤمنان ثابت قدم و بيداران راه و بينايان آگاه و دارندگان اخلاق و عمل صالح مىرسد :
يَوْمَ لَا يُغْنِي مَوْلىً عَن مَوْلىً شَيْئاً وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ * إِلَّا مَن رَحِمَ اللَّهُ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ » « 1 »
همان روزى كه هيچ دوستى چيزى از عذاب را از دوستش دفع نمىكند ، و چون [ آلوده به شرك و كفرند ] يارى نمىشوند ؛ * مگر كسى كه خدا او را مورد رحمت قرار داده است ؛ زيرا او تواناى شكستناپذير و مهربان است .
رحمت الهى ، مانع فروافتادن انسان در سيّئات
رحمت حضرت اوست كه مانع فرو افتادن انسان در سيّئات است ، كه اگر عنايت و لطف او نباشد ذرّهاى خوبى از انسان صادر نمىشود :
وَقِهِمُ السَّيِّئَاتِ وَمَن تَقِ السَّيِّئَاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ وَذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ » « 2 »
و آنان را از عقوبتها نگه دار ، و هر كه را در آن روز از عقوبتها نگه دارى بىترديد او را مورد رحمت قرار دادهاى ؛ و اين همان كاميابى بزرگ است .
چرا نه در پى عزم ديار خود باشم * چرا نه خاك سر كوى يار خود باشم
غم غريبى و غربت چو بر نمىتابم * به شهر خود روم و شهريار خود باشم
ز محرمان سراپردهء وصال شوم * ز بندگان خداوند گار خود باشم
بود كه لطف ازل رهنمون شود حافظ * و گرنه تا به ابد شرمسار خود باشم
( حافظ شيرازى )
هامش
( 1 ) - دخان ( 44 ) : 41 - 42 .
( 2 ) - غافر ( 40 ) : 9 .