گناه و حبس باران
وَالذُّنُوبُ الَّتى تَحْبِسُ غَيْثَ السَّماءِ : جَوْرُ الْحُكّامِ فِى الْقَضاءِ ، وَشَهادَةُ الزُّورِ ، وَكِتْمانُ الشَّهادَةِ ، وَمَنْعُ الزَّكاةِ وَالْقَرْضِ وَالْماعُونِ ، وَقِساوَةُ الْقُلُوبِ عَلى أهْلِ الْفَقْرِ وَالْفاقَةِ ، وَظُلْمُ الْيَتيمِ وَالْأرْمَلَةِ ، وَانْتِهارُ السّائِلِ وَ رَدُّهُ بِاللَّيْلِ . « 1 »
گناهانى كه باعث حبس باران است : ستم داوران در مسألهء قضا ، شهادت به ناحق ، كتمان شهادت ، منع زكات و قرض ، منع اشيايى از قبيل ظرف ، فرش و اثاث و آنچه مردم و به خصوص همسايگان بدان نيازمندند ، سخت دلى نسبت به اهل فقر و فاقه ، ستم بر يتيم و بيوهزنان و تهيدستان و بيچارگان ، راندن سائل به قهر و تلخى ، رد كردن حاجتمند به وقت شب .
در روايت بالا ، تقريباً به هفتاد و پنج گناه ، از جانب جامع اسرار الهيّه و ظرف انوار ربّانيّه حضرت امام زين العابدين عليه السلام اشاره شده كه مورث اقسام نقمتها در دنياست . امّا نقمتهايى كه هر يك از اين گناهان در آخرت دارد و در قرآن مجيد و روايات به آن اشاره رفته شرحش مساوى با مثنوى هفتاد من كاغذ خواهد شد .
امام سجّاد عليه السلام پس از نماز شب خود ، دعايى مىخواند كه در آن دعا به گوشهاى از عذاب جهنّم و نقمت آخرت اشاره داشت ، سپس از حضرت حق نجات از گرفتارى فردا را در خواست داشت :
« پروردگارا ! پناه مىبرم به تو از آتشى كه آن را بر اهل معصيت سخت و شديد قرار دادهاى ، و فراگيرى آن را نسبت به آنان كه روى گردان از خشنوديت هستند
هامش
( 1 ) - تمام روايت در معانى الاخبار : 270 - 271 ، حديث 2 ؛ عدة الدّاعى : 212 - 215 ؛ وسائل الشيعة : 16 / 281 - 282 ، باب 41 ، حديث 21556 .