به دست بندگان و راندن آنها به سوى بهشت و دوزخ ، واسطه در اجراى اين امور هستند كه آيات قرآن بر آن دلالت دارد .
واسطه بودن آنها در مرحلهء تشريع يعنى نزول وحى و جلوگيرى از مداخلهء شياطين در آن و تقويت پيامبر و تأييد مؤمنان و پاك كردن آنها به وسيلهء استغفار است .
و اما اين كه فرشتگان در اين جهان واسطه در تدبير امور هستند ، دليلش اطلاق آيات آغازين سورهء نازعات مىباشد ، آنجا كه مىفرمايد :
وَ النزِعتِ غَرْقًا * وَ النشِطتِ نَشْطًا * وَ السبِحتِ سَبْحًا * فَالسبِقتِ سَبْقًا * فَالْمُدَبّرَ تِ أَمْرًا » « 1 »
سوگند به فرشتگانى كه [ روح بدكاران را به شدت از بدنهايشان ] بر مىكنند * و سوگند به فرشتگانى كه [ روح نيكوكاران را به نرمى و ملايمت از بدنهايشان ] بيرون مىآورند ؛ * و سوگند به فرشتگانى كه [ براى اجراى فرمانهاى حق ] به سرعت نازل مىشوند ، * و سوگند به فرشتگانى كه [ در ايمان ، عبادت ، پرستش و اطاعت ] بر يكديگر [ به صورتى ويژه ] سبقت مىگيرند ، * و سوگند به فرشتگانى كه [ به اذن خدا امور آفرينش را ] تدبير مىكنند .
بالاتر بودن مقام برخى از فرشتگان نسبت به برخى ديگر و امر كردن فرشتهء فراتر به فرشتهء فرودست ، در تدبير امرى نيز از زمرهء همين وساطت است ؛ زيرا فرشتهء متبوع در حقيقت واسطهء ميان خداى متعال و فرشتهء تابع خود در رساندن فرمان خداى متعال مىباشد . مانند واسطه شدن ملك الموت در فرمان دادن به يكى از دستيارانش براى ستاندن جان كسى ، خداوند متعال از قول فرشتگان چنين بازگو
هامش
( 1 ) - نازعات ( 79 ) : 1 - 5 .