در گياهان و درختان و رعد و برق و مانند آنها و با كوچكى و حقارت قدرت انسان در برابر حوادث ، حتى در برابر يك جرقهء آسمانى باز هم گروهى از بىخبران دربارهء خدا به مجادله و ستيز برمىخيزند ، در حالى كه خداوند قدرتى بىانتها و مجازاتى دردناك و كيفرى سخت دارد ، وَهُوَ شَدِيدُ الِمحَالِ » « 1 » . « 2 »
باد در قرآن
قرآن مجيد در زمينهء باد در آيات سورهء اعراف 57 « 3 » - حجر 22 « 4 » - كهف 45 « 5 » - فرقان 48 « 6 » - نمل 63 « 7 » - روم 46 تا 48 « 8 » - فاطر 9 « 9 » - جاثيه 5 « 10 » ، مسائل بسيار
هامش
( 1 ) - رعد ( 13 ) : 13 .
( 2 ) - تفسير نمونه : 10 / 149 - 153 ؛ ذيل آيهء 12 سورهء رعد .
( 3 ) - « وَهُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّيَاحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ حَتَّى إِذَا أَقَلَّتْ سَحَاباً ثِقَالًا سُقْنَاهُ لِبَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَنْزَلْنَا بِهِ الْمَاءَ فَأَخْرَجْنَا بِهِ مِن كُلِّ الَّثمَرَاتِ كَذلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتَى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ » ؛ و اوست كه بادها را پيشاپيشِ [ بارانِ ] رحمتش به عنوان مژده دهنده مىفرستد تا هنگامى كه ابرهاى سنگين بار را بردارند ، آن را به سوى سرزمينى مرده مىرانيم ، پس به وسيلهء آن باران نازل مىكنيم و به وسيلهء باران از هر نوع ميوه [ از زمين ] بيرون مىآوريم [ و ] مردگان را نيز [ در روز قيامت ] اين گونه [ از لابلاى گورها ] بيرون مىآوريم ، [ باد ، ابر ، باران ، زمين ، روييدن گياهان و انواع ميوهها را مثل زديم ] تا متذكّر و يادآور [ اراده و قدرت بىنهايت خدا ] شويد .
( 4 ) - « وَأَرْسَلْنَا الرِّيَاحَ لَوَاقِحَ فَأَنزَلْنَا مِنَ السَّماءِ مَاءً فَأَسْقَيْنَاكُمُوهُ وَمَا أَنتُمْ لَهُ بِخَازِنِينَ » ؛ و بادها را باردار كننده فرستاديم ، و از آسمان آبى نازل كرديم و شما را با آن سيراب ساختيم و شما ذخيره كنندهء آن نيستيد .
( 5 ) - « وَاضْرِبْ لَهُم مَثَلَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاءٍ أَنزَلْنَاهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِيماً تَذْرُوهُ الرِّيَاحُ وَكَانَ اللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ مُقْتَدِراً » ؛ و زندگى دنيا را براى آنان وصف كن كه [ در سرعت زوال و ناپايدارى ] مانند آبى است كه آن را از آسمان نازل كنيم ، پس گياه زمين به وسيلهء آن [ به طور انبوه و در هم پيچيده ] برويد ، [ و طراوت و سرسبزى شگفتانگيزى پديد آورد ] آن گاه [ در مدتى كوتاه ] خشك و ريز ريز شود كه بادها آن را به هر سو پراكنده كنند ؛ و خدا بر هر كارى تواناست .
( 6 ) - « وَهُوَ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيَاحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ وَأَنزَلْنَا مِنَ السَّماءِ مَاءً طَهُوراً » ؛ و اوست كه بادها را پيشاپيش [ باران ] رحمتش به عنوان مژده دهندهء باران فرستاد ، و از آسمان آبى پاك و پاك كننده نازل كرديم .
( 7 ) - « أَمَّن يَهْدِيكُمْ فِي ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَن يُرْسِلُ الرِّيَاحَ بُشْرَاً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ أَإِلهٌ مَّعَ اللَّهِ تَعَالَى اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ » ؛ [ آيا آن شريكان انتخابى شما بهترند ] يا آن كه شما را در تاريكىهاى خشكى و دريا [ به وسيله ستارگان و ديگر نشانهها ] راهنمايى مىكند ؟ ! و كيست كه پيشاپيش [ باران ] رحمتش بادها را مژدهرسان مىفرستد ؟ آيا با خدا معبودى ديگر هست [ كه شريك در قدرت و ربوبيت او باشد ؟ ! ] خدا برتر است از آنچه براى او شريك قرار مىدهند .
( 8 ) - « وَمِنْ آيَاتِهِ أَن يُرْسِلَ الرِّيَاحَ مُبَشِّرَاتٍ وَلِيُذِيقَكُم مِن رَّحْمَتِهِ وَلِتَجْرِيَ الْفُلْكُ بِأَمْرِهِ وَلِتَبْتَغُوا مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ * وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ رُسُلًا إِلَى قَوْمِهِمْ فَجَاءُوهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَانتَقَمْنَا مِنَ الَّذِينَ أَجْرَمُوا وَكَانَ حَقّاً عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ * اللَّهُ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَاباً فَيَبْسُطُهُ فِي السَّماءِ كَيْفَ يَشَاءُ وَيَجْعَلُهُ كِسَفاً فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَالِهِ فَإِذَا أَصَابَ بِهِ مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ إِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ » ؛ و از نشانههاى [ قدرت و ربوبيت ] او اين است كه بادها را مژده دهنده مىفرستد ، و تا بخشى از [ باران ] رحمتش را به شما بچشاند ، و تا كشتىها [ به وسيلهء بادها ] به فرمان او حركت كنند ، و نيز براى اين كه از رزق و روزى او بجوييد ، و باشد كه شما سپاس گزارى كنيد . * و به راستى پيش از تو پيامبرانى را به سوى قومشان فرستاديم كه براى آنان دلايل روشن آوردند ، سپس ما از آنان كه مرتكب گناه شدند ، انتقام گرفتيم [ و مؤمنان را يارى داديم ] ؛ و يارى مؤمنان حقّى بر عهدهء ماست . * خداست كه بادها را مىفرستد تا ابرى را برمىانگيزد ، پس آن را در آسمان آن گونه كه بخواهد مىگستراند و به صورت بخش بخش و پارههاى مختلف در مىآورد ، پس باران را مىبينى كه از لابهلاى آن بيرون مىآيد و چون آن را به هركس از بندگانش كه بخواهد مىرساند ، آن گاه شادمان و خوشحال مىشوند .
( 9 ) - « وَاللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَاباً فَسُقْنَاهُ إِلَى بَلَدٍ مَّيِّتٍ فَأَحْيَيْنَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا كَذلِكَ النُّشُورُ » ؛ خداست كه بادها را فرستاد تا ابرى را برانگيزند ، پس ما آن را به سوى سرزمين مرده رانديم و زمين را پس از مردگىاش به وسيلهء آن زنده كرديم ؛ زنده شدن مردگان هم اينگونه است .
( 10 ) - « وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَا أَنزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّماءِ مِن رِزْقٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ آيَاتٌ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ » ؛ و در رفت و آمد شب و روز و آنچه را از رزق و روزى [ چون باران و برف ] از آسمان نازل كرده و به وسيلهء آن زمين را پس از مردگىاش زنده كرده است ، و در گرداندن بادها [ از سويى به سويى ] براى مردمى كه تعقّل مىكنند ، نشانههايى است .