تگرگ در قرآن
أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُزْجِي سَحَاباً ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُ ثُمَّ يَجْعَلُهُ رُكَاماً فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَالِهِ وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِ مِن جِبَالٍ فِيهَا مِن بَرْدٍ فَيُصِيبُ بِهِ مَن يَشَاءُ وَيَصْرِفُهُ عَن مَن يَشَاءُ يَكَادُ سَنَا بَرْقِهِ يَذْهَبُ بِالْأَبْصَارِ » « 1 »
آيا ندانستهاى كه خدا ابرى را [ به آرامى ] مىراند ، آن گاه ميان [ اجزاى ] آن پيوند برقرار مىكند ، سپس آن را انبوه و متراكم مىسازد ، پس مىبينى كه باران از لابهلاى آن بيرون مىآيد ، و از آسمان از كوههايى كه در آن ابر يخزده است ، تگرگى فرو مىريزد ، پس آسيب آن را به هر كه بخواهد مىرساند ، و از هر كه بخواهد بر طرف مىكند ، نزديك است درخشندگى برقش ديدهها را كور كند .
« ابرهايى كه در حقيقت از ذرّات آب تشكيل شده است به هنگامى كه حامل نيروى برق مىشود ، آن چنان آتشى از درونش مىجهد كه برقش چشمها را خيره و رعدش گوشها را از صداى خود پر مىكند و گاه همه جا را مىلرزاند . اين نيروى عظيم در لابهلاى اين بخار لطيف راستى شگفتانگيز است .
تودههاى ابر در وسط آسمان به راستى شبيه كوهها هستند . گر چه از طرف پائين به آنها مىنگريم صافند ، اما كسانى كه با هواپيما بر فراز ابرها حركت كردهاند غالباً با چشم خود اين منظره را ديدهاند كه ابرها از آن سو به كوهها و درّهها و پستىها و بلندىهايى مىمانند كه در روى زمين است و به تعبير ديگر سطح بالاى ابرها هرگز صاف نيست و همانند سطح زمين داراى ناهموارىهاى فراوان است ، از اين نظر اطلاق نام جبال بر آنها مناسب است .
هامش
( 1 ) - نور ( 24 ) : 43 .