شيوع اين همه مفاسد ، فكر كنيد عرصهگاه حيات را دچار چه وضعى مىكند و انسان را از چه فيوضات و عناياتى كه در دنيا و آخرت از جانب حضرت حق براى او مقرّر شده محروم مىنمايد ؟ !
زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ النِّسَاءِ وَالْبَنِينَ وَالْقَنَاطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْأَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ذلِكَ مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَاللّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَآبِ » « 1 »
محبت و عشق به خواستنىها [ كه عبارت است ] از زنان و فرزندان و اموال فراوان از طلا و نقره و اسبان نشاندار و چهارپايان و كشت و زراعت ، براى مردم آراسته شده است ؛ اينها كالاى زندگىِ [ زودگذرِ ] دنياست ؛ و خداست كه بازگشت نيكو نزد اوست .
در اين آيه به شش برنامه كه از سرمايههاى حيات دنياست اشاره مىكند : زن ، فرزند ، مال ، مركب سوارى ، چهارپايانى كه در زراعت و دامدارى به كار مىروند ، زراعت .
تقوا ، راه مبارزه با شهوات
دنيا به معناى جاى نزديك و پست و از دست رفتنى است ، آنان كه تمام مقصد و مقصودشان را همين شش برنامه قرار دهند ، اولًا : به گناهان و معاصى و مفاسد زيادى دچار مىشوند ، و ثانياً : از حسن مآب كه در آيات بعد تفسير شده : جنات و باغهايى كه دائم آب روان دارد ، خلود در نعمت حق ، همسران پاكيزه ، رضوان و رضايت حق ، به طور حتم محروم مىگردند .
قُلْ أَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِن ذلِكُمْ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا
پاورقی
( 1 ) - آل عمران ( 3 ) : 14 .